image002

Διαφορετικότητα

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Η ομοιότητα περνάει πάντα απαρατήρητη.

Η διαφορετικότητα είναι που σοκάρει…

Παναγιώτα Κουρέα, Δασκάλα

image002

Τι είναι διαφορετικό;

Ø  Ο Λευτέρης που έμεινε στην ίδια τάξη γιατί

απουσίαζε τη περισσότερη σχολική χρονιά λόγω

σοβαρού προβλήματος υγείας.

Ø  Η Μαρία που είναι οκτώ χρονών και παίζει

 μπάλα με τ΄αγόρια.

Ø  Ο Χάρης που δεν τον λένε Χάρη αλλά Χαλίμ

 και είναι από τη Συρία.

Ø  Η Ελένη που πήρε πρώτο βραβείο σε

 Παγκόσμιο Διαγωνισμό Μαθηματικών.

Ø  Ο Διογένης που δε γράφει ωραία γράμματα.

Ø  Η Φανή που θέλει να γίνει πιλότος.

Ø  Η Χαρά που έχει πρόβλημα στην όρασή της.

 

image003Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον “κόσμο” μας: Εμείς και οι “άλλοι”, οι “διαφορετικοί”.

H διαφορετικότητα των ανθρώπων είναι η ομορφιά της ζωής. Κάθε άτομο είναι Μοναδικό, Ανεπανάληπτο, Αυτεξούσιο, Διαφορετικό και όλα τα άτομα μαζί πραγματώνονται μόνο σε σχέση. Έτσι μαθαίνουμε να συν-ζούμε με τους συν-ανθρώπους μας και να συν-αποκαλύπτουμε το ρόλο μας μέσα στην ολότητα που ζούμε. Σε ένα πολύ-πολιτισμικό παγκόσμιο περιβάλλον, ο σεβασμός της διαφορετικότητας των ατόμων στην εργασία, στη θρησκεία, στην παιδεία, στις αντιδράσεις, στις επιλογές, στις εκτιμήσεις, στους χαρακτήρες, στις αξίες,  στα ήθη, στα πάθη, στην αισθητική, στις ικανότητες–δεξιότητες, στα ενδιαφέροντα, στον τρόπο ζωής, αποτελεί βασική προτεραιότητα σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.

Αν δεν υπήρχαν οι διαφορετικότητες, οι κοινωνίες θα ήταν καταδικασμένες σε μιαν αβάσταχτη και θανατερή στασιμότητα.

Το διαφορετικό λειτουργεί ως καταλύτης, ως μαγιά για τις κοινωνικές ζυμώσεις, για την πρόοδο και την ανάπτυξη, τόσο την πνευματική – πολιτισμική όσο και την υλική – οικονομική. Αν δεν υπάρξει κατάθεση του διαφορετικού, της διαφορετικής άποψης, της άλλης στάσης, αν όλα είναι όμοια, δεν πρόκειται να υπάρξει δημιουργία, δεν πρόκειται ποτέ να γεννηθεί το νέο, αφού το νέο έτσι και αλλιώς είναι διαφορετικό από το παλιό και για να γεννηθεί χρειάζεται απαραίτητα το διαφορετικό. Τα όμοια δεν μπορούν να γεννήσουν τίποτα, μόνο να επαναλαμβάνονται βαρετά με μίαν ανία μέχρι θανάτου! Ό,τι υπάρχει, υπάρχει επειδή συναντιούνται τα αντίθετα, τα διαφορετικά.

Επομένως, είναι αυτονόητο, ότι μια κοινωνία, της οποίας η πολιτισμική  ατμόσφαιρα διαπνέεται από τις βασικές ανθρωπιστικές αρχές της ισοτιμίας, της ισονομίας, της ελευθερίας της έκφρασης, του αυτοπροσδιορισμού, της αυτοδιάθεσης είναι η κοινωνία που ανέχεται, που μπορεί να διαχειρισθεί την διαφορετικότητα, αυτήν που καταξιώνει την ανθρώπινη ύπαρξη, το ανθρώπινο πρόσωπο.

Δυστυχώς, στη δική μας κοινωνία ακόμη και νέα παιδιά κουβαλούν τις προκαταλήψεις μιας απαίδευτης οικογένειας! Παρ’ όλα αυτά μπορούμε να βελτιώσουμε σε κάποιο βαθμό αυτήν την κατάσταση, αρκεί να ξεκινήσουμε τη δουλειά από τα θεμέλια. Ξεκινώντας από τα «διαφορετικά» παιδιά που φοιτούν στα σχολεία μας κι αλλάζοντας τη στάση μας απέναντί τους.

Το σχολείο και κατ’ επέκταση οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς πρέπει να αντιληφθούμε αυτήν την πολυπολιτισμικότητα-διαφορετικότητα και να αλλάξουμε νοοτροπία. Προτάσεις που ακούγονται συχνά στο χώρο της εκπαίδευσης, του τύπου: «Δε θέλω να καθίσω δίπλα του, γιατί η μαμά μου είπε ότι μυρίζει άσχημα κι ότι είναι και κακός…» πρέπει να λάβουν τέλος. Απέναντι μας όλα είναι παιδιά που θα στηρίξουν την αυριανή κοινωνία μας και άρα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ίσοι. Το ευχάριστο είναι ότι αυτή η προσπάθεια, τουλάχιστον στον εκπαιδευτικό χώρο έχει ήδη ξεκινήσει. Έχουν αναπτυχθεί και εφαρμόζονται ειδικά προγράμματα που απευθύνονται σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες και που προάγουν την ψυχική υγεία των παιδιών με αποτέλεσμα την εναρμόνιση και ψυχική ισορροπία. Οι εκπαιδευτικοί πλέον ενδιαφερόμαστε να αναπτύξουμε συλλογικές δραστηριότητες που να αποσκοπούν στην αποδοχή του διαφορετικού, ενώ ταυτόχρονα με την εφαρμογή της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας έχουμε καταφέρει σε σημαντικό βαθμό να περιορίσουμε την περιθωριοποίηση των παιδιών, πράγμα πολύ σημαντικό .image004

Έτσι, εφαρμόζονται δραστηριότητες με σκοπό να κατανοήσουν τα παιδιά τα κοινά και διαφορετικά στοιχεία που έχουν με τους συμμαθητές τους, δραστηριότητες με σκοπό να αντιληφθούν οι μαθητές το πώς επιδρούν τα στερεότυπα στη συμπεριφορά και στάση μας, δραστηριότητες όπου τονίζονται τα θετικά, κυρίως, χαρακτηριστικά της κουλτούρας των άλλων λαών αλλά και δραστηριότητες που απλά αποσκοπούν στη γνωριμία με τους άλλους πολιτισμούς, τα ήθη και τα έθιμά τους. Οι δραστηριότητες αυτές είναι σημαντικές τόσο για την ψυχολογική προσαρμογή των παιδιών στη χώρα μας όσο και για την εξέλιξη και ανάπτυξη μιας ισορροπημένης κοινωνίας. Στον αγώνα μας αυτόν καθένας μας με τον τρόπο του θα πρέπει να συμβάλλει όσο το δυνατόν περισσότερο για καλύτερα αποτελέσματα. Για ένα αύριο με καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, όπου η συνεργασία- συλλογικότητα θα αντικαταστήσουν την ξενοφοβία και την μοναχικότητα. Όπου θα εκτιμάται περισσότερο η ξεχωριστή προσωπικότητα του καθενός και γενικά η διαφορετικότητα. Γιατί τελικά όλοι είμαστε τόσο ίδιοι όσο και διαφορετικοί!

Παραμύθια για τη Διαφορετικότητα για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας

 “Το Χαρουμενο Λιβαδι”,

 της Φυλλιως Νικολουδη

«Ο Αγκαλίτσας»,

του Steve Smallman

«Ο Χνουχνουδέλος»,

του Χίντο Βαν Χενέχτεν

«Απωλέσθη Πράσινος Σκύλος»,

 του Πασκάλ Μπιέ

«Ο Πρασσινοπασχαλιάς»,

της Χρύσας Δημουλίδου

«Ο άνθρωπος με την κόκκινη μύτη»,

του Ούρζελ Σέλφερ,

«Η τσιγγάνικη φλογέρα»,

 του Μπερτράν Σολέ

«Έλμερ, ο παρδαλός ελέφαντας»,

του Ντ. Μακ Κι

 Article Hits: {hits}304{/hits}

tug-of-war

Διαζύγιο και παιδί

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Διαζύγιο και παιδίtug-of-warΑναμφισβήτητα, μέσα από το θεσμό της οικογένειας επιτελούνται και καλύπτονται μια σειρά από βιο-κοινωνικές και οικονομικές λειτουργίες, καθώς και ένα πλέγμα ψυχολογικών λειτουργιών, που χαρακτηρίζουμε ως οικογενειακό περιβάλλον. Τα μέλη της οικογένειας λειτουργούν στη βάση της αλληλοαποδοχής, της αυτονομίας, της ελευθερίας και του αλληλοσεβασμού. Ως ομάδα συγκροτημένη, η οικογένεια έχει τη δική της δυναμική, που προσδιορίζεται από ιδιότυπες συναισθηματικές σχέσεις και δεσμούς ανάμεσα στα μέλη της.

Η βαθιά συναισθηματική αλληλεπίδραση των μελών της οικογένειας είναι αυτή ακριβώς που καθιστά δύσκολες και δραματικές τις ανακατατάξεις των δυναμικών – των ρόλων, των στάσεων και των συναισθημάτων – όταν επισυμβεί μια μεταβολή στη συγκρότησή της. Μια τέτοια αρνητική μεταβολή στη δομή της οικογένειας είναι το διαζύγιο. Το διαζύγιο, ακόμα και το πιο πολιτισμένο, είναι μια ψυχικά τραυματική εμπειρία για τους συζύγους, αλλά είναι ακόμη περισσότερο οδυνηρό για το ψυχικό κόσμο των παιδιών.

Η οικογενειακή «αναστάτωση» που προκαλεί ένα διαζύγιο βιώνεται από κάθε παιδί τελείως διαφορετικά και αυτό εξαρτάται από την ηλικία του, την προσωπικότητά του και τη θέση που κατέχει στη σειρά των αδελφών (πρωτότοκος, δευτερότοκος, μοναχοπαίδι). Πέρα από την απώλεια του ενός γονέα, τα παιδιά καλούνται να αντιμετωπίσουν νέες συνθήκες ζωής, όπως την πιθανή αλλαγή σπιτιού και του τρόπου ζωής, την πιθανή αλλαγή σχολείου, την απώλεια φίλων, συγγενών ακόμη και κατοικίδιων ζώων. Παράλληλα τα παιδιά προσπαθούν να χειριστούν συναισθηματικά τη διάλυση της οικογένειάς τους.
Μέσα σε αυτήν την επώδυνη διαδικασία τα περισσότερα παιδιά νιώθουν «μπαλάκι» και πολύ συχνά πιέζονται και αγχώνονται, με αποτέλεσμα να προκαλούνται διάφορες αντιδράσεις και συναισθήματα στα παιδιά, συναισθήματα που μπορεί να μην τα εκφράζουν, αλλά μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τη συμπεριφορά τους.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
Ορισμένα παιδιά μπορεί να βιώνουν πολύ άσχημα την κατάσταση του χωρισμού και αντιδρούν στο γεγονός αυτό με την αλλαγή της συμπεριφοράς τους στο σπίτι και στο σχολείο. Η αλλαγή αυτή στη συμπεριφορά του παιδιού σίγουρα σημαίνει ότι το παιδί υποφέρει.

Οι ψυχολογικές αντιδράσεις των παιδιών κατά το διαζύγιο εξαρτώνται από την ηλικία τους. Τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας αρχικά αντιδρούν με δάκρυα και θυμό, με στάδια έντονης σιωπής, σε σημείο αδιαφορίας. Κάποια από τα συνήθη συμπτώματα είναι διαταραχές στον ύπνο, στο φαγητό, επιθετικότητα, παλινδρόμηση σε προηγούμενες συμπεριφορές και αυξημένη προσκόλληση στον ένα γονέα.
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας παρουσιάζουν θλίψη και έντονο θυμό, με μεγαλύτερη διάρκεια των συμπτωμάτων στα αγόρια. Ακόμη εκφράζουν αδυναμία συγκέντρωσης και παραμέληση των μαθημάτων τους.

Οι έφηβοι εμφανίζουν σημάδια κατάθλιψης και δίνουν την εντύπωση ότι απομακρύνονται από την οικογενειακή ζωή και καταφεύγουν σε φίλους. Πολλές φορές παρουσιάζουν αντικοινωνική συμπεριφορά, επιθετικότητα, χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (οινόπνευμα, ναρκωτικά), σεξουαλική ελευθερία και άγχος για το μέλλον τους.

Συνοψίζοντας τις αντιδράσεις των παιδιών θα μπορούσαμε να τις χωρίσουμε ως ακολούθως:child-in-the-middle

1. Αρνητικές αντιδράσεις
–    Θυμός: για τους δύο γονείς, για τον εαυτό τους, τα αδέρφια (μπορεί να είναι κρυμμένος θυμός ή να εκφράζεται με λέξεις ή με τη συμπεριφορά), και συχνές σκηνές αδερφικής αντιζηλίας ή καυγάδες.
–    Άρνηση: Κάνουνε σαν να μην υπήρξε το διαζύγιο ή σαν να μην τα έχει επηρεάσει καθόλου ή προσπαθούνε να ενώσουν τους γονείς.
–    Φόβος: Στενοχωριούνται για τη δική τους ή την ασφάλεια άλλων, εκφράζουν φόβους για την υγεία τους και για το ποιος θα τα φροντίζει στο μέλλον, είναι πολύ γκρινιάρικα, και αναζητούν συνεχώς προσοχή και διαβεβαίωση ότι όλα είναι εντάξει.
–    Ενοχές και αυτοκατηγόριες: Πολλές αναφορές στο «αν δεν χωρίζατε», ρωτάνε συνεχώς γιατί, ζητάνε διαβεβαίωση και ανακούφιση, κατηγορούν τον εαυτό τους με άμεσους ή καλυμμένους τρόπους, κάνουν σαν να επιζητούν (υποσυνείδητα) κάποια τιμωρία.
–    Αλλαγές ύπνου / υγείας: Μικροπαράπονα σχετικά με την υγεία τους, αλλαγές στην όρεξη, αλλαγές στον ύπνο, άσχημα όνειρα, φόβος να κοιμηθούνε μόνα τους.
–    Ανασφάλεια: Κρέμονται συνεχώς από τον/την γονιό, αρνούνται να πάνε στο σχολείο, έχουν αυξημένα κτητικότητα για ανθρώπους, ζώα και αντικείμενα, τραβάνε τα πράγματα στα όριά τους και ελέγχουν τα όρια που θέτουν οι γονείς, ειδικά όταν πάνε από το σπίτι του/της ενός γονιού στο σπίτι του/της άλλης, αναζητούνε υποκατάστατα των γονιών (παππούς, γιαγιά κλπ) για ανακούφιση.
–    Προστασία των γονιών: Φέρονται σαν να είναι ενήλικες, κρύβουν τη λύπη τους ώστε να ανακουφίσουν και να παρηγορήσουν τον/την γονιό.
–    Παλινδρόμηση: Επιστρέφουν σε προηγούμενο στάδιο λειτουργικότητας: – ζητάνε κάποιο αγαπημένο αντικείμενο για να κοιμηθούν, πχ κουβέρτα, αρκουδάκι, πιπίλα κλπ μετά από κάποιο διάστημα που δεν το χρειαζότανε, «βρέχονται» την νύχτα κλπ.
–    Λύπη: Μπορεί να φαίνονται λυπημένα συνεχώς ή κατά διαστήματα, να κλαίνε, να είναι κουρασμένα ή υπερκινητικά ή αποσυρμένα.
–    Το διαζύγιο σημαίνει ακόμα κοινωνικό στίγμα και ότι ανάλογα αντιμετωπίζεται ο διαζευγμένος και τα παιδιά διαζευγμένων γονιών.

2. Θετικές αντιδράσεις
Παρόλο που το διαζύγιο είναι επώδυνη διαδικασία δεν θα μπορούσαμε να παραβλέψουμε ότι υπάρχουν και θετικές αντιδράσεις των παιδιών σε αυτό. Πρώτιστα, με το χωρισμό τα παιδιά απαλλάσσονται από το αρνητικό κλίμα των συνεχών συγκρούσεων και καβγάδων μέσα στην οικογένεια. Επίσης οι γονείς συνήθως έχουν πιο ποιοτική και στενή επαφή με τα παιδιά μετά το χωρισμό παρά πριν. Αφιερώνουν περισσότερο χρόνο και είναι πρόθυμοι να ικανοποιήσουν τις λογικές επιθυμίες των παιδιών.

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ
Με πρώτο μέλημα τα παιδιά και την καλή ψυχολογική τους κατάσταση, οι γονείς που αποφασίζουν να χωρίσουν πρέπει να φροντίσουν ώστε να γίνει με τα παιδιά τους ανοικτή συζήτηση για τα πιο κάτω:

    Να γίνει ξεκάθαρο ότι οι γονείς σκοπεύουν να διαλύσουν το γάμο τους, να ζουν σε ξεχωριστά σπίτια γιατί δεν αγαπούν πια ο ένας τον άλλον και δεν μπορούν να ζήσουν μαζί χωρίς να τσακώνονται. Το διαζύγιο δεν οφείλεται σε οτιδήποτε που μπορεί να έχουν κάνει τα παιδιά.
    Η πρόθεσή τους είναι να εξακολουθήσουν να υπάρχουν ως γονείς για τα παιδιά τους, να τα αγαπούν και να τα φροντίζουν ώσπου να μεγαλώσουν. Υπόσχονται ότι αυτό θα γίνει έστω κι αν ξαναπαντρευτούν και αν έχουν άλλα παιδιά.
    Τα παιδιά θα ζουν στο σπίτι του ενός από τους δύο γονείς και θα επισκέπτονται τον άλλον τακτικά. Θέλουν και οι δύο να διατηρηθεί ο δεσμός των παιδιών με τον άλλο γονέα.
    Ο χωρισμός είναι οριστικός έστω κι αν διατηρηθούν φιλικές σχέσεις μεταξύ των γονέων. Αυτό δε σημαίνει ότι θα ξαναζήσουν μαζί.
    Οι γονείς γνωρίζουν ότι τα παιδιά θα θυμώσουν, θα ανησυχήσουν, θα νιώσουν ανασφάλεια. Λυπούνται γι’αυτό και θα βοηθήσουν τα παιδιά τους να ελέγξουν αυτά τα συναισθήματα.
    Το διαζύγιο δεν είναι σήμερα σπάνιο φαινόμενο. Γι’αυτό και τα παιδιά δεν πρέπει να αισθάνονται διαφορετικά από τα άλλα ή να ντρέπονται γιατί οι γονείς τους έχουν χωρίσει.
    Τα παιδιά πρέπει να μην αναμιχθούν στις αντιδικίες των γονέων. Οι γονείς θα προσπαθήσουν να μην κατηγορούν στα παιδιά ο ένας τον άλλο.
    Δε θέλουν οι γονείς τα παιδιά να μεταφέρουν μηνύματα από τον έναν στον άλλον, ούτε επιθυμούν να λένε στον ένα τι κάνει ο άλλος.
    Οι γονείς, μαζί ή ξεχωριστά, θα συζητούν με τα παιδιά όλα τα παραπάνω πριν, κατά και μετά το διαζύγιο. Είναι αναμενόμενο ότι θα είναι δύσκολο γι’αυτά να προσαρμοσθούν στη νέα κατάσταση, αλλά πρέπει να εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους με όποιο τρόπο θέλουν και είναι ελεύθερα να βάζουν ερωτήματα που οι γονείς θα προσπαθούν να απαντήσουν.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα παιδιά όπως και οι ενήλικοι, δεν ξεχνούν έτσι απλά ούτε εύκολα. Όποια και να είναι η σχέση του παιδιού με τους γονείς πριν το χωρισμό, μετά την αποχώρηση του ενός από τους δύο, θυμάται και σκέφτεται τον γονέα που είναι απών. Είναι δικαίωμα του κάθε παιδιού να έχει επαφή και να διατηρεί σχέσεις και με τους δύο γονείς, ενώ τα παιδιά ξεπερνούν πιο εύκολα το χωρισμό των γονέων τους όταν δέχονται αγάπη, φροντίδα και ενδιαφέρον και από τους δύο γονείς. Αισθάνονται ασφαλή και αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, γεγονός που τα βοηθά να χτίσουν σταθερές και υγιείς σχέσεις και φιλίες στο μέλλον.

Παράλληλα είναι καλό να γίνει κάποια προετοιμασία των παιδιών για το μέλλον. Στα περισσότερα διαζύγια υπάρχει και συνέχεια: Είναι ο νέος γάμος, ή οι νέοι γάμοι που θα κάνουν οι διαζευγμένοι σύζυγοι, με νέα πρόσωπα, που θα φέρουν, ενδεχόμενα, μαζί τους και παιδιά από προηγούμενους γάμους. Μπορεί να γεννηθούν και άλλα παιδιά από το νέο γάμο. Θα υπάρξουν, δηλαδή, ξανά και ξανά αλλαγές της οικογενειακής συγκρότησης, με συνακόλουθη απαίτηση προς όλα τα πρόσωπα που τη συναποτελούν, να κάνουν τις νέες προσαρμογές τους.
Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά είναι η στήριξή ΣΑΣ για να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες της ζωής τους και να αποδεχτούν το χωρισμό και τη διάλυση της οικογένειας. Μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας ακούγοντας τις ανησυχίες και τους φόβους του και αντιμετωπίζοντας τις εκρήξεις του με τρυφερό αλλά αποφασιστικό τρόπο. Ολοκληρώνοντας πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι οι δεσμοί των παιδιών με τους γονείς τους είναι μοναδικοί και ιδιαίτεροι και οι γονείς θα πρέπει να μην το ξεχνούν και να το σέβονται!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Iatronet.gr  Υγεία-Ψυχική υγεία- Διαζύγιο (2005)
Medlook Πληροφόρηση για την υγεία: Παιδιά και Διαζύγιο (2007)
Specialeducation.gr   Διαζύγια: Επιπτώσεις σε παιδιά και έφηβους (2004)
Womenonly.gr   Διαζύγιο και παιδιά (2006)
MedNutrition.gr   Χωρισμένοι …με παιδιά
Psynet.gr    Πληροφόρηση για την ψυχική υγεία (2008)
Τζούντιθ, Β. και Σαντρ, Μ. (2005). Παιδιά Και Διαζύγιο. Εκδόσεις: Μίνωας.
Χατζηχρίστου, Χ. (2000) Διαζύγιο και Παιδιά. Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα.
Πετρόχειλος, Χ. (2008) Πώς να μιλήσετε σε ένα παιδί για το διαζύγιο. (άρθρο)

Article Hits: {hits}303{/hits}

safe-web

Διαδίκτυο

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Σερφάροντας σε επικίνδυνα νερά…

safe-webΕίναι γενικά παραδεκτό στη σύγχρονη εποχή, ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας και ιδιαίτερα της πληροφορικής έχει επιφέρει μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητά μας. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν εισχωρήσει στη ζωή μας και χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε όλους τους τομείς τόσο μέσα στο σπίτι μας, όσο και έξω από αυτό. Στενά συνδεδεμένη με τη  χρήση των υπολογιστών είναι  και η χρήση του διαδικτύου.  Το διαδίκτυο ή αλλιώς internet είναι ένα εργαλείο που έφερε την επανάσταση στον κόσμο των υπολογιστών και της παγκόσμιας επικοινωνίας. Ξεκίνησε σαν ένα στρατιωτικό πρόγραμμα των Η.Π.Α σε συνεργασία με την πανεπιστημιακή κοινότητα και  εξελίχθηκε σε ένα διεθνές δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών, δηλαδή πολλοί υπολογιστές παγκοσμίως συνδέονται μεταξύ τους με σκοπό την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών. Μέσω του διαδικτύου μπορούμε να πάρουμε, αλλά και να δημοσιεύσουμε πληροφορίες σε όλο τον κόσμο, σε ελάχιστο χρόνο και χωρίς ταλαιπωρία.

Γιατί σερφάρουμε στο διαδίκτυο;goofey-dog

  • Για να διευρύνουμε τις γνώσεις μας και να ενημερωθούμε για την επικαιρότητα ή για άλλα θέματα που μας ενδιαφέρουν.
  • Για να βρούμε πληροφορίες για πρόσωπα, υπηρεσίες, επιχειρήσεις και προϊόντα.
  • Για να δούμε τιμές, να συγκρίνουμε και να αγοράσουμε αγαθά(από cds ως και αυτοκίνητα) ή υπηρεσίες (έκδοση εισιτηρίων, ενοικίαση αυτοκινήτων κ.α).
  • Για να διασκεδάσουμε, να παίξουμε ομαδικά βιντεοπαιχνίδια, να δούμε βιντεοκλίπ και να ακούσουμε τραγούδια, να ενημερωθούμε για τα έργα που παίζονται σε κινηματογράφους και θέατρα και άλλα.
  • Για να κάνουμε τραπεζικές συναλλαγές, να μετακινήσουμε κεφάλαια, να αγοράσουμε ή να πωλήσουμε μετοχές, να συμμετάσχουμε σε δημοπρασίες και άλλες δραστηριότητες οικονομικής φύσεως, για να στείλουμε φωτογραφίες σε φίλους και συγγενείς, να επικοινωνήσουμε μαζί τους, να γνωρίσουμε ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα, από το σπίτι μας.

Διαδικτυακές παγίδες

afro-dogΕκμετάλλευση ανηλίκων: Κρυμμένοι πίσω από την ανωνυμία, κάποιοι ίσως να προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν παιδιά σεξουαλικά. Κάποιος μπορεί να πείσει ένα παιδί να στείλει ηλεκτρονικά φωτογραφίες, τις οποίες ακολούθως να παραποιήσει και να δημοσιεύσει σε ιστοσελίδες με ακατάλληλο περιεχόμενο. Έτσι, πολύ εύκολα και σχετικά γρήγορα, μπορεί να διαβιβάσει μέσω του διαδικτύου παραποιημένες φωτογραφίες σε όλο τον κόσμο. Ακόμα κάποιοι μπορεί να χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητες των chat rooms και των προγραμμάτων άμεσης επικοινωνίας μέσω μηνυμάτων (Instant  Messenger) για να πλησιάσουν τα παιδιά και τους νέους επιδιώκοντας να τα παρενοχλήσουν ή ακόμη και να παρασύρουν για να τα κακοποιήσουν σε μια προσωπική συνάντηση. Τα κορίτσια μεταξύ 13 και 17 χρόνων διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο από τέτοιους ανθρώπους.
Αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων: Δυστυχώς υπάρχουν επιτήδειοι που προσπαθούν μέσα από e-mail ή συνομιλίες chat να αποσπάσουν προσωπικές πληροφορίες, όπως κωδικούς πρόσβασης, αριθμούς τηλεφώνων, αριθμούς πιστωτικών καρτών, διευθύνσεις και άλλα.
Ανεπιθύμητα μηνύματα(spam): Στην προσπάθειά τους να διαφημίσουν και να προωθήσουν  τα προϊόντα τους διάφορες  εταιρείες, αφού αποσπάσουν με έντεχνο τρόπο προσωπικές πληροφορίες, είναι δυνατό να σας αποστέλλουν πληθώρα ανεπιθύμητων μηνυμάτων.
Ανεπιθύμητες αγορές: Τα παιδιά βρίσκονται συνέχεια σε πειρασμό να αγοράζουν πράγματα που διαφημίζονται σε ιστοσελίδες. Στο διαδίκτυο είναι σαν να βρίσκονται στο μεγαλύτερο πολυκατάστημα του κόσμου και αν γνωρίζουν τον τρόπο να κάνουν αγορές είναι εύκολο να παρασυρθούν.
Μόλυνση με Ιούς (virus): H ηλεκτρονική αλληλογραφία μπορεί να κρύβει κινδύνους, όπως ιούς που μπορούν να καταστρέψουν τον υπολογιστή σας χωρίς καν τη γνώση του αποστολέα. Η επίσκεψη σε μια ιστοσελίδα ή το άνοιγμα ενός ύποπτου αρχείου μπορεί να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα.10-euro
Ρατσισμός / Ξενοφοβία / Σατανισμός / Βία: Καθημερινά βλέπουμε παιδιά και νέους σε Internet Cafe να παίζουν παιχνίδια βίας, όπου ο νικητής είναι αυτός που έχει σκοτώσει τους πιο πολλούς. Ο αριθμός των ιστοσελίδων εξτρεμιστικών και ρατσιστικών οργανώσεων έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Επίσης, χιλιάδες είναι οι ιστοχώροι που προσπαθούν να μυήσουν τα παιδιά στο σατανισμό και να τα παραπλανήσουν.
Downloading: Το downloading για τους περισσότερους ανθρώπους είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. Υπάρχουν π.χ. πολλά αρχεία μουσικής που μπορείς να κατεβάσεις χωρίς το φόβο των νομικών κυρώσεων. Υπάρχουν όμως και κάποια αρχεία όπου ο νόμος, αναφορικά με το downloading, διαφέρει από χώρα σε χώρα και μπορεί να σου επιβάλει μέχρι και ποινή φυλάκισης 6 χρόνων, σε περίπτωση παραβíaσhς τοy νόμοy περί πνευματικής ιδιοκτησίας, το γνωστό σε όλους μας copyright.
junk-emailΡοζ παγίδες: Όταν κάποιος επισκεφτεί μια ιστοσελίδα, ερωτικού κυρίως περιεχομένου, είναι δυνατό να κατεβάζει εν αγνοία του εξειδικευμένο λογισμικό το οποίο διακόπτει την τοπική τηλεφωνική σύνδεση και διενεργεί κλήσεις στο εξωτερικό χωρίς ο χρήστης να το καταλάβει. Το λογισμικό αυτό παραμένει ενεργό στον υπολογιστή ακόμα και αν δεν είστε στο διαδίκτυο.

 

 

 

 

 

Χρήσιμες  συμβουλές για τα παιδιά μας

  • no-to-spam Να τα συμβουλεύουμε διαρκώς να μην αποκαλύπτουν το όνομά τους, το τηλέφωνό τους και άλλα προσωπικά τους στοιχεία στο διαδίκτυο, να μη στέλνουν σε καμιά περίπτωση φωτογραφίες σε αγνώστους, να μη συναντούν άτομα που γνώρισαν μέσω διαδικτύου μόνοι τους και ειδικά σε απομονωμένους χώρους, χωρίς οι γονείς να το ξέρουν, γιατί στο διαδίκτυο ο καθένας είναι ό,τι δηλώσει. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίζει κάποιος με σιγουριά ποιος βρίσκεται στην άλλη άκρη της γραμμής.
  • Να τα ενημερώνουμε ώστε να ελέγχουν τις πηγές τους και να διασταυρώνουν τις πληροφορίες που συλλέγουν, αναζητώντας πολλές πηγές, γιατί αρκετές πληροφορίες που διοχετεύονται στο διαδίκτυο είναι ανακριβείς.
  • Να τα μάθουμε να    μην απαντούν διαφημιστικά ηλεκτρονικά μηνύματα, να μην ανοίγουν e-mail από αγνώστους, ειδικά όταν έχουν παράξενα θέματα και ύποπτα αρχεία γιατί οι ιοί καραδοκούν.
  • Να είμαστε δίπλα τους και να τα μάθουμε να έρχονται σε μας όταν συναντήσουν κάτι που δεν τους αρέσει.
  • Να είμαστε φίλοι με τα παιδιά μας και να έχουμε την εμπιστοσύνη τους. Να μαθαίνουμε με τι ασχολούνται και να διαβάζουμε λίγο γι’ αυτά που τα ενδιαφέρουν.
  • Να προσπαθούμε να είμαστε κι εμείς όσο πιο ενημερωμένοι γίνεται για το διαδίκτυο και να αφιερώνουμε χρόνο σερφάροντας μαζί τους.
  • Να συμβουλευτούμε σχετικές υπηρεσίες και επαγγελματίες για ειδικά λογισμικά που θα μας επιτρέψουν να φιλτράρουμε ή να παρακολουθούμε τις σελίδες που επισκέπτονται τα παιδιά μας, αφού το συζητήσουμε μαζί τους.spam-protection
  • Να τα κάνουμε να κατανοήσουν ότι οι πράξεις τους στο διαδίκτυο μπορεί να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στον αληθινό κόσμο.
  • Να θυμόμαστε ότι όλα τα παραπάνω δεν ισχύουν μόνο για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά και για τα κινητά τηλέφωνα. Με τα κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας είναι δυνατό να μπαίνει κάποιος στο διαδίκτυο, όπως ακριβώς με έναν υπολογιστή.

Σοφία Ντέλη Γιουκκά, Δασκάλα Δημοτικής Εκπαίδευσης

Article Hits: {hits}302{/hits}

family-jumping-1

Γονείς φορέας πρόληψης

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Οι γονείς ως φορέας πρόληψης ενάντια στη χρήση ουσιών εξάρτησηςfamily-jumping-1

Αναμφίβολα τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι σήμερα, αντιμετωπίζουν πολλούς κίνδυνους μέσα στις σύγχρονες κοινωνίες όπου μεγαλώνουν. Ο μεγαλύτερος ίσως κίνδυνος τον οποίο αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν είναι οι ουσίες εξάρτησης ή αλλιώς τα ναρκωτικά. Γιατί όμως η χρήση ουσιών εξάρτησης να αποτελεί μια σύγχρονη μάστιγα και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς ως φορείς πρόληψης για το πρόβλημα αυτό;

family-hugging-1Είναι πλέον γεγονός ότι η δομή της κυπριακής οικογένειας έχει αλλάξει αισθητά. Οι υποχρεώσεις τόσο των γονέων όσο και των παιδιών έχουν αυξηθεί και σχεδόν όλες οι ανθρώπινες καθημερινές δραστηριότητες διέπονται από συνθήκες άγχους και ανταγωνισμού. Παράλληλα το γεγονός της ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας συνέβαλε στη μείωση του ελεύθερου χρόνου των γονιών και των παιδιών και στη μείωση του χρόνου της υγιούς επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια. Ένα από τα δυσάρεστα αποτελέσματα της κατάστασης αυτής είναι η αναζήτηση διεξόδων και η χρήση νόμιμων και παράνομων ουσιών εξάρτησης.

Καθώς η σύγχρονη κοινωνία βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο ως προς τις ηθικές αξίες και τις κοινωνικές σταθερές, οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις γίνονται όλο και συχνότερες. Τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με διάφορα ερωτήματα, συχνά αναπάντητα, ή με διλλήματα το κενό των οποίων πιθανόν να θεωρού ότι καλύπτουν οι διάφορες μορφές εξαρτήσεων.

Η χρήση ουσιών εξάρτησης έχει σοβαρές επιπτώσεις στα άτομα, στις οικογένειες, στα σχολεία και στην κοινωνία γενικότερα. Συγκεκριμένα, η χρήση όλων των παράνομων ουσιών όπως επίσης και η κακή χρήση των εθιστικών ουσιών που επιτρέπονται (αλκοόλ, καπνός και άλλες), σήμερα πρέπει να θεωρούνται προβλήματα εθισμού και εξάρτησης.

Η αντιμετώπιση των προκλήσεων και των κινδύνων αυτών προτού ακόμη καταστούν πλέον προβλήματα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ως επακόλουθο, τα τελευταία χρόνια, όλοι οι φορείς επικεντρώνονται σε σχεδιασμό και ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης ενάντια στις εξαρτησιογόνες ουσίες.

Είναι πλέον γνωστό και κοινά αποδεκτό, ότι ο αγώνας ενάντια σε κάθε δυσάρεστο κοινωνικό φαινόμενο που επιδρά αρνητικά στον ψυχισμό, το πνεύμα και τη βιολογική υπόσταση – των νέων ιδιαίτερα – ανθρώπων, αποδίδει καλύτερα εάν προσλάβει τη μορφή της πρόληψης.

Η πρόληψη έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου κατά τα τελευταία χρόνια. Πολλές προληπτικές μέθοδοι ενάντια στις ουσίες εξάρτησης δοκιμάζονται πρώτα σε περιορισμένες πραγματικές καταστάσεις, σε μικρότερα σύνολα και στη συνέχεια εάν ικανοποιούν, εφαρμόζονται σε ευρεία κλίμακα στην κοινωνία.

Είναι πια αυτονόητο ότι η πρωτογενής πρόληψη συμβάλλει στην αναγνώριση, ανάπτυξη και ενίσχυση σε μικρότερες ηλικίες όλων των παραγόντων που σχετίζονται με τη σωματική, κοινωνική και ψυχική υγεία του νεαρού ατόμου. Έτσι σε καταστάσεις όπου διαφαίνεται ότι ο κίνδυνος για μελλοντική χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών είναι μεγάλος, η πρωτογενής πρόληψη επιτρέπει τη λήψη μέτρων αντιμετώπισης έγκαιρα έτσι ώστε να  αποτραπεί ο κίνδυνος χρήσης ουσιών εξάρτησης. Επίσης στο σχεδιασμό, ανάπτυξη και εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης μπορούν να εμπλακούν γονείς, εκπαιδευτικοί και άλλοι παράγοντες σε ένα κοινωνικό σύνολο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι γονείς μπορούν να διαδραματίσουν έναν βαρυσήμαντο ρόλο στη διαδικασία της πρωτογενούς πρόληψης. Εξάλλου υπάρχουν εξειδικευμένα προγράμματα πρόληψης που απευθύνονται στην οικογένεια και εστιάζονται στις σχέσεις των μελών της οικογένειας, στη δημιουργία καναλιών επικοινωνίας μεταξύ γονέων και παιδιών, στην αντιμετώπιση προβληματικών καταστάσεων στην οικογένεια και κυρίως στην ενδυνάμωση των σχέσεων και δεσμών μεταξύ των μελών της οικογένειας.

Οι γονείς ως προληπτικός φορέας πρέπει αρχικά να διακατέχονται από αμοιβαία  παραδοχή και συνεννόηση όσον αφορά τα θέματα της οικογένεια γενικότερα και των παιδιών ειδικότερα. Αν οι απόψεις, τακτικές και family-χειρισμοί των γονέων διαφέρουν ή αποκλίνουν αισθητά τότε το παιδί χάνει την ασφάλεια και νιώθει ότι δεν υπάρχει σταθερότητα και συνέπεια στην οικογένειά του. Αν όμως το παιδί αισθάνεται ότι υπάρχει διάλογος και σωστή επικοινωνία ανάμεσα στους γονείς και τα μέλη της οικογένειας τότε νιώθει σιγουριά για να εκφραστεί ελεύθερα, να διατυπώσει απορίες και να παραδεχτεί πιθανά του λάθη.  

Η διαφώτιση, ενημέρωση και εκπαίδευση των γονιών για θέματα που έχουν σχέση με τις ουσίες εξάρτησης βοηθά τους γονείς να γνωρίζουν καλύτερα το πρόβλημα. Έτσι μπορούν να ανοίγουν σχετικές συζητήσεις με τα παιδιά τους, να τους μιλούν για θέματα σχετικά με ουσίες εξάρτησης παίρνοντας αφορμή από θέματα ειδήσεων, σχολικών διαλέξεων, κατάληξης ενός εφηβικού πάρτυ, κ.α. Αξίζει να τονιστεί ότι η ενημέρωση αυτή πρέπει να γίνεται από τους σωστούς φορείς έτσι ώστε σε συζητήσεις με το παιδί τους οι γονείς να είναι σε θέση να ενημερώσουν με επιχειρήματα για τις ουσίες και τις επιδράσεις τους. Γιατί διαφορετικά μπορεί να περιπέσουν στη λάθος τακτική του εκφοβισμό και της τρομολογίας.

Οι γονείς μπορεί να αποτελέσουν βασικούς πυλώνες για την πρόληψη του προβλήματος των ουσιών εξάρτησης αν αντιληφθούν ότι είναι σημαντικό να έχουν καλή σχέση με τα παιδιά τους και να ενδυναμώνουν τις αξίες στις οποίες στηρίζεται η οικογένεια. Οι υγιείς συνήθειες (διατροφή, άσκηση, ψυχαγωγία) και το σωστό σύστημα αξιών στην οικογένεια ενισχύει την αυτοεκτίμηση και την εμπιστοσύνη των παιδιών και δυναμώνει τους δεσμούς γονιών-παιδιών. Αν ένα παιδί νιώθει ότι οι γονείς του το αποδέχονται και επικεντρώνονται στα θετικά του σημεία τότε ενισχύεται η διαφορετικότητά του και ενδυναμώνεται η αντίσταση του για να πει «Όχι» στις ουσίες εξάρτησης.

Είναι βέβαια φυσικό οι γονείς να αναγνωρίζουν ότι σήμερα υπάρχει μεγάλη δυσκολία αντίστασης στους συνομηλίκους, τη μόδα ή την περιέργεια. Γι’ αυτό πρέπει να είναι οπλισμένοι με υπομονή, να δρουν ως θετικά πρότυπα στα παιδιά τους και να θέτουν σαφή όρια και σωστές μεθόδους πειθαρχίας.

Αν οι γονείς συνεργαστούν πρώτιστα μεταξύ τους και στη συνέχεια με το παιδί τους τότε είναι εφικτό η οικογένεια να λειτουργήσει ως φορέας πρόληψης ενάντια στις ουσίες εξάρτησης και να συμβάλει στη μείωση των μελλοντικών κινδύνων για χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Αν οι γονείς επικεντρωθούν στην ενθάρρυνση και την αναγνώριση του δικαιώματος ενός παιδιού να επιλέγει σωστά τότε θα αναγνωρίσουν και τη χαρά που εμπεριέχει ο γονεικός ρόλος και το λειτούργημά τους.

Ολοκληρώνοντας, αξίζει να αναφερθεί ότι πρόληψη δεν μπορεί να υλοποιηθεί σαν ένας γραφειοκρατικός σχεδιασμός αλλά έχει την ανάγκη της φαντασίας, της ευαισθησίας, του ανθρωπισμού, της διορατικότητας και βεβαίως της γνώσης. Οι γονείς μπορεί να καθοδηγηθούν για να καθοδηγήσουν και εκείνοι με τη σειρά τους τα παιδιά τους. Σαν γονείς έχουν καθήκον να εμποδίσουν τη δημιουργία εξαρτημένων, ανταγωνιστικών και καταπιεσμένων ατόμων, αλλά να καλλιεργήσουν αξίες, να καταθέσουν στάσεις ζωής, να διδάξουν τη φαντασία, την ευαισθησία, τη διορατικότητα, την ειλικρίνεια, την εμπιστοσύνη στα παιδιά τους. Μόνο τότε έτσι θα προσφέρουν στην κοινωνία ελεύθερους, υπεύθυνους και ευτυχισμένους πολίτες!

Έλενα Πέτρου

Article Hits: {hits}301{/hits}

Pafos 2017

Cyprus Tourism Organisation

Bus Schedule