people-1

Γέλιο

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

people-1Βάλτε το γέλιο στη ζωή σας τώρα!

Αφροδίτη Κουτσίδου

Το γέλιο αναβλύζει πηγαία από μέσα μας, εκφράζει συναισθήματα, μεταβιβάζει ολόγυρα την πληροφορία της ευχαρίστησης, της χαράς, της χαλάρωσης, της έκπληξης και όλης της συναισθηματικής κατάστασης εκείνου που το βιώνει. Ξεκινώντας από το μικρό χαμόγελο και φτάνοντας έως το τρανταχτό ξεκάρδισμα, είναι ένα κομμάτι του συναισθηματικού μας κόσμου που μας χαρακτηρίζει, είναι δώρο της εξελικτικής διαδικασίας από την πρωτόγονη φύση μας έως σήμερα.

Το γέλιο είναι τόσο απλό και συγχρόνως τόσο πολύτιμο, όχι μόνο για τις σχέσεις μας με τους άλλους, αλλά και για τον ίδιο τον οργανισμό μας. Είναι πράγματι εντυπωσιακό, το πόσο καλό κάνει το γέλιο στην ψυχική και σωματική μας υγεία, αν και πρέπει να παραδεχτούμε πως είναι ένα από τα πράγματα που θεωρούμε δεδομένα επειδή όλοι μπορούμε να το κάνουμε. Αν είναι έτσι, όμως, τότε γιατί δεν αναρωτιέστε, πόσο γελάσατε σήμερα;
Όποια και αν είναι η απάντησή σας, να θυμάστε ότι μέρα χωρίς γέλιο είναι μια μέρα χαμένη.

Ας μη νομίζουμε ότι το γέλιο είναι μοναδικό προνόμιο του ανθρώπου. Έρευνες που γίνονται στις μέρες μας διαπιστώνουν πως γελούν επίσης οι πίθηκοι, οι χιμπατζήδες και τα τρωκτικά! Όμως, αυτό που είναι αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο είναι το πολλαπλό γέλιο, το «χα, χα, χα» επειδή είμαστε δίποδα και οι χορδές μας έχουν διαμορφωθεί κατάλληλα. Οι πίθηκοι περιορίζονται σε ένα και μοναδικό «χα». Επίσης, ανθρώπινο προνόμιο είναι οι διαφορετικές χρήσεις του γέλιου. Μόνο ο Homosapiens μπορεί να γελάσει επιθετικά, σαρκαστικά, ερωτικά, φιλικά, ή αμυντικά για να διώξει το στρες.

Στο γέλιο, η έκφραση του προσώπου είναι γνωστή ως «Duchenne», όνομα που του έδωσε Γάλλος φυσιολόγος κατά το 18ο αιώνα. Το γέλιο φανερώνει αίσθηση ευτυχίας και συνδέεται με την ενεργοποίηση του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου που είναι συνυφασμένο με τα θετικά συναισθήματα. Γελάμε από χαρά και αυθόρμητα. Είναι η πιο αληθινή έκφραση του ανθρώπου. Γι’ αυτό όταν κάποιος προσποιείται το αποτέλεσμα είναι αρκετά αντιαισθητικό και φυσικά ολοφάνερο!

Το χαμόγελο είναι, επίσης, μέρος της κοινωνικής μας συμπεριφοράς. Χαμογελάμε, συνήθως πιο εύκολα, όχι γιατί εκείνη τη στιγμή νιώθουμε ευτυχισμένοι ή χαρούμενοι, αλλά για να εκφράσουμε ευγένεια ή αποδοχή. Με το χαμόγελο όμως δεν έχουμε τα οφέλη του γέλιου.

people-2

Οι ευεργετικές επιδράσεις του γέλιου στον οργανισμό
Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Βοηθά να προλαμβάνουμε και να αντιμετωπίζουμε καλύτερα τις λοιμώξεις. Ύστερα από ένα ξέσπασμα γέλιου, το σώμα απελευθερώνει μεγαλύτερη ποσότητα φυσικών αντισωμάτων στη μύτη και το αναπνευστικό σύστημα, τα οποία το προφυλάσσουν από τις επιθέσεις ιών και μικροβίων.

Χαλαρώνει. Όταν γελάμε, αυξάνεται η παραγωγή ενδορφινών, των χημικών ουσιών του οργανισμού που ευθύνονται για την καλή μας διάθεση. Είναι τα φυσικά παυσίπονα του οργανισμού και οι ορμόνες της ευεξίας. Ακόμη, υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι υπεύθυνες για τη μείωση των αρρυθμιών της καρδιάς και του σακχάρου.

Καταπολεμά το στρες. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι με το γέλιο εκκρίνονται ουσίες που προκαλούν ευφορία στον άνθρωπο, ενώ μειώνονται άλλες που συνδέονται με την κατάσταση του στρες που επιβαρύνουν τον οργανισμό. Συγκεκριμένα, το γέλιο απελευθερώνει τις παυσίπονες και ηρεμιστικές ορμόνες ενδορφίνες που καταπολεμούν το στρες και διώχνουν επώδυνα συναισθήματα όπως φόβο, θυμό, ανία, λύπη. Παράλληλα, απελευθερώνει νευροπεπτίδια τα οποία συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους και ορισμένων άλλων σοβαρών νοσημάτων. Με το γέλιο μπορούν να τεντώνονται και να χαλαρώνουν 400 διαφορετικοί μύες του σώματος, κάτι που επιτυγχάνεται και με ασκήσεις κατά του στρες ή γιόγκα.

Κάνει καλό στην καρδιά. Όταν γελάμε προκαλείται διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, με αποτέλεσμα να τονώνεται η κυκλοφορία του αίματος και να αυξάνεται η ποσότητα αίματος που φτάνει στους ιστούς του σώματος. Αυτό απλά σημαίνει ότι η καρδιά αιματώνεται και λειτουργεί καλύτερα.

Τονώνει την αναπνευστική λειτουργία. Η αναπνοή μας γίνεται πιο βαθιά, οι φωνητικές μας χορδές πάλλονται ανεξέλεγκτα και ενεργοποιούνται τουλάχιστον 400 εκατομμύρια πνευμονικές κυψελίδες, δηλαδή αριθμός σχεδόν τριπλάσιος από αυτόν που ενεργοποιείται όταν αναπνέουμε κανονικά. Έτσι οξυγονώνονται καλύτερα οι μύες του προσώπου, οι πνεύμονές μας, αλλά και γενικότερα ο οργανισμός μας.
Οι πνευμονολόγοι επισημαίνουν ότι το γέλιο είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές ασκήσεις για ασθενείς με άσθμα ή χρόνια βρογχίτιδα.

Γυμνάζει. Από τις συσπάσεις που προκαλούνται γυμνάζεται όλο μας το σώμα. Έχει υπολογιστεί ότι αν ένας άνθρωπος γελάει 10-15 λεπτά την ημέρα, «καίει» περίπου 50 θερμίδες! Ακόμα, πέντε λεπτά γέλιου ισοδυναμούν με δέκα λεπτά κωπηλασίας ή τζόκινγκ.

Το έντονο γέλιο προκαλεί ένα ζωηρό εσωτερικό μασάζ στη σπλαχνική κοιλότητα, κινητοποιώντας τον πεπτικό σωλήνα. Σε συχνές, ισχυρές δόσεις, προστατεύει από την αεροφαγία και βοηθά στη χώνεψη.

people-3

Η σημασία της παρέας
Ένας άνθρωπος σπάνια γελά μόνος του. Τα πολλά γέλια γίνονται συνήθως μέσα στις παρέες, όπου τα άτομα ανταλλάσουν αστείες ιστορίες, ανέκδοτα ή εξιστορούν διάφορα περιστατικά. Ο Ρόμπερτ Προβάιν, νευροεπιστήμονας, ψυχολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μαίριλαντ στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, λέει ότι «κατά πάσα πιθανότητα η ευεργετική επίδραση του γέλιου ενισχύεται καθοριστικά από την παρουσία άλλων ανθρώπων δίπλα μας, που μοιράζονται τη δεδομένη στιγμή τα ίδια συναισθήματα, είτε πρόκειται για μέλη της οικογένειάς μας είτε για φιλική συντροφιά». Ο ίδιος επιστήμονας υποστηρίζει ότι ένας άνθρωπος γελά 30 φορές περισσότερο όταν βρίσκεται σε μια παρέα παρά όταν είναι μόνος του.

Το γέλιο είναι δώρο και μπορείτε να το έχετε όποτε θελήσετε. Είναι πολύτιμο, χωρίς να κοστίζει και όταν έχει αγνές προθέσεις, μόνο καλό μπορεί να κάνει. Πριν από μερικές δεκαετίες, οι υγιείς ενήλικες γελούσαν κατά μέσο όρο, 20 λεπτά την ημέρα ή και περισσότερο,, ενώ σήμερα γελούν περίπου 5 λεπτά την ημέρα ή και ακόμη λιγότερο. Αυτή είναι μία από τις πιο δυσάρεστες συνέπειες του σημερινού τρόπου ζωής. Σκεφτείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν (κλαμπ γέλιου, γιόγκα γέλιου, γελωτοθεραπεία) για να κερδίσουν τις ευεργετικές επιδράσεις του γέλιου.

Βάλτε γέλιο στη ζωή σας, μοιραστείτε το, εκφραστείτε μέσα απ’ αυτό και νιώστε χαρά και ανακούφιση. Αντιμετωπίστε μικροατυχίες, προκλήσεις κλπ, με το γέλιο. Όταν είμαστε σε θέση να γελάμε με πράγματα που μας προβληματίζουν, τότε αυτά ξαφνικά μοιάζουν πιο «μικρά». Δεν παύουν να υπάρχουν και να μας επηρεάζουν, αλλά δεν μας κυριεύουν πια. Το γέλιο διώχνει μακριά τα αρνητικά συναισθήματα, εξομαλύνει εντάσεις και μας απελευθερώνει. Μην αφήσετε ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Η καλύτερη ώρα να ξεκινήσετε είναι τώρα. Δεν υπάρχουν κατάλληλες στιγμές, αν δεν τις κάνουμε εμείς να γίνουν. Μην το αναβάλλετε άλλο!

http://www.all4fun.gr/various/articles/1777-2010-05-03-20-21-26.html

http://medlook.net/article.asp?item_id=1928

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=19&artid=134727

Article Hits: {hits}300{/hits}

family-

Βασικοί κανόνες Πειθαρχίας

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Πειθαρχία!family-
« Διότι η αληθινή απαρχή της σοφίας είναι η λαχτάρα για πειθαρχία. Και η φροντίδα της πειθαρχίας είναι η αγάπη.»
Ύμνος του Σολομώντα.

Τι είναι η πειθαρχία;  Πειθαρχία σημαίνει κατ’ ανάγκη τιμωρία; Είναι άραγε το ίδιο πράγμα; Μήπως πειθαρχία σημαίνει τυφλή υπακοή; ΟΧΙ !
Πειθαρχία είναι τα όρια, οι κατευθυντήριες γραμμές που θέτουμε εμείς οι γονείς ή οι δάσκαλοι στα παιδιά μας. Μέσα από κανόνες και όρια, θέλουμε τα παιδιά να μάθουν να συμπεριφέρονται σύμφωνα με ένα τρόπο κοινωνικά αποδεκτό. Η πειθαρχία μπορεί να περιλαμβάνει τους κανονισμούς που πρέπει να υπάρχουν σε ένα σπίτι, τις ευθύνες του καθενός αλλά και τις συνέπειες που θα έχει η μη τήρηση τους.  Κι όλα αυτά φυσικά να είναι πολύ ξεκάθαρα στο παιδί.
Η τιμωρία τώρα είναι η ποινή που επιβάλλεται σε κάποιον. Οι τιμωρίες μπορεί να είναι διαφόρων ειδών όπως η απομάκρυνση του παιδιού, η αντικατάσταση αυτού που χάλασε, απώλεια κάποιων προνομίων που έχει το παιδί ή παιχνιδιού κ.αλ.
Η πειθαρχία για να λειτουργήσει σωστά πρέπει να έχει κάποιους κανόνες. Τους κανόνες αυτούς πρέπει πρώτα να τους συμφωνήσουν οι δυο γονείς. Να υπάρχει μια ομοφωνία στον ορισμό των κανόνων όπως και των επιπτώσεων που θα ακολουθήσουν την παράβαση τους. Αν ο ένας γονέας λέει αυτό και ο άλλος το αλλάζει τότε αυτό προκαλεί μια σύγχυση στο ίδιο το παιδί και στο τέλος ο κανονισμός χάνει την αξία του και το παιδί δεν μπαίνει καν στον κόπο να τον ακολουθήσει. Επομένως συνέπεια και ομοφωνία στον ορισμό των κανόνων.
Τα παιδιά πρέπει να ενημερωθούν για το τι τους επιτρέπεται και τι όχι από την αρχή είτε αφορά κανόνες στο σπίτι ή για έξω απ’ αυτό. Προετοιμάζομε το παιδί μας για το τι πρόκειται να ακολουθήσει ή να συμβεί, π.χ. θα πάμε επίσκεψη στην κα……….. λέμε στο παιδί μας από πριν – Μπορείς να φας κάτι που θέλεις, να παίξεις με τα παιδιά τα άλλα. Τα παιχνίδια είναι δικά τους, τα προσέχουμε και δεν τα σπάμε ή τα παίρνουμε μαζί μας όταν θα φύγουμε. Στο ξένο σπίτι όπως και στο δικό μας παίζουμε όμορφα χωρίς να τρέχουμε πάνω κάτω κάνοντας φασαρία. Αν θέλεις μπορείς να πάρεις κι εσύ ένα παιχνίδι για να παίξεις μαζί με τους άλλους. Διάλεξε όποιο θέλεις να πάρεις μαζί σου και αργότερα να το φέρουμε πίσω.
Γνωρίζει τι θα γίνει εκεί και προλαμβάνουμε κάποιες καταστάσεις που για μας ίσως να είναι δυσάρεστες και μη επιτρεπόμενες ενώ για το παιδί ίσως και να μη τις σκεφτεί καν.

Οι κανόνες φυσικά δεν ισχύουν μόνο για το παιδί αλλά και για τους μεγάλους. Κι εμείς πρέπει να ακολουθούμε τους κανόνες. Το παιδί μαθαίνει με τρεις τρόπους: μίμηση, μίμηση, μίμηση.  Το παιδί μας όταν μας βλέπει να τηρούμε τους κανόνες τότε έχουν το καλύτερο πρότυπο για να μάθουν πώς να συμπεριφέρονται. Αν εγώ του λέω ότι δεν πρέπει να κτυπά την αδελφή του  και εγώ τον κτυπώ για να μην το κάνει τότε πώς θα μπορέσει να διαχωρίσει τις δυο συμπεριφορές της ποινής και του κανόνα;
Το παιδί λοιπών παρατηρεί τα πρότυπα του δηλαδή εμάς, τον τρόπο που φερόμαστε και φέρεται κι αυτό με τον ίδιο τρόπο. Αν για τον μπαμπά είναι ορθό να βρίζει γιατί όχι κι αυτό; Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να γίνουμε

θετικά πρότυπα για το παιδί μας.flowers
Οι κανόνες πάλι δεν πρέπει να είναι υπερβολικά αυστηροί για το παιδί ώστε να μην του επιτρέπουν να έχει κάποια ανεξαρτησία, υπευθυνότητα και πρωτοβουλία γιατί τότε θα έχουμε ακριβώς την αντίθετη συμπεριφορά. Συζητούμε με το παιδί τους κανόνες που θα θέσουμε, π.χ. μπορείς να παίξεις από τις 2 μέχρι της 3 στο δωμάτιο σου ή με τον φίλο σου αλλά αργότερα όταν θα σου φωνάξω θα’ αρθείς στο σπίτι για να διαβάσεις. Το παιδί ίσως να θεωρεί ότι το 3:00 να είναι πολύ γρήγορο. Με την συζήτηση ίσως γίνει 3:30 αλλά σταθερό 3:30 γιατί αν δεν είναι σταθερό τότε μπορεί να γίνει την επόμενη μέρα 2:30.

Το παιδί απ’ την αρχή πρέπει να αντιληφθεί ότι σε όλες τις στιγμές της ζωής μας υπάρχουν κανόνες είτε είναι με την μορφή νόμων της πολιτείας είτε ως κανόνες καλής συμπεριφοράς.  Όπως εγώ ο ενήλικας δεν μπορώ να περάσω με κόκκινο στα φώτα τροχαίας και αν το κάνω θα έχω τις ανάλογες επιπτώσεις έτσι και το παιδί αν παραβεί κάποιον κανόνα θά’χει και συνέπειες. Φυσικά πάντα προσπαθούμε να δίνουμε σημασία περισσότερο στις θετικές και επιθυμητές συμπεριφορές. Αν όμως πρέπει να τιμωρηθεί να τιμωρηθεί και πάντα εξηγώντας τον λόγο της τιμωρίας του.
Κάποιες φορές είναι καλό ν’ αφήνουμε το παιδί μας να βιώσει τις συνέπειες των πράξεων του. Να μην γινόμαστε πάντα το «σωσίβιο» τους. Δεν έκανε η Μαρία τις ασκήσεις της στο τετράδιο της γιατί βαριόταν και το άλλο πρωί ήθελε να αφήσει στο σπίτι το τετράδιο της γιατί θα θύμωνε η δασκάλα ή θα ντρεπόταν τους συμμαθητές της, εμείς δεν πρέπει να συμφωνήσουμε αλλά να πάρει το τετράδιο και να δεχτεί όπως πρέπει τις συνέπειες.

Η επιβράβευση έχει πάντα περισσότερα θετικά απ’ ότι η τιμωρία. Κανενός δεν του αρέσει να του λένε μόνο τα αρνητικά και να μην βλέπουν και τα θετικά. Γι’ αυτό λέμε μπράβο για κάθε μικρή θετική συμπεριφορά. Είμαστε στην τράπεζα για 30΄ και εσύ καθόσουν εκεί πολύ φρόνιμα. Μπράβο που άντεξες τόση πολλή ώρα. Επικεντρωνόμαστε κυρίως στην προσπάθεια του παιδιού.
Στους κανόνες πειθαρχίας καλύτερα να αποφεύγονται τα ΜΗΝ και τα ΔΕΝ. «Μην πετάς τα χαρτιά στο πάτωμα.» Λανθασμένος κανονισμός.
«Τα χαρτιά τα ρίχνουμε πάντα στον κάλαθο των αχρήστων.» Ορθός κανονισμός.

Τα παιδιά πάμπολλες είναι οι φορές που θέλουν να δοκιμάσουν την αντοχή μας ή να τραβήξουν την προσοχή μας με λανθασμένο τρόπο. Ο τρόπος που είναι αποτελεσματικότερος από την τιμωρία είναι να αγνοήσουμε την αρνητική συμπεριφορά. Όταν μια συμπεριφορά δεν ενισχύεται τότε σιγά-σιγά θα σβήσει.
Οι τιμωρίες τίθενται για να βοηθήσουν το παιδί ν’ αλλάξει συμπεριφορά κι όχι για να το πληγώσουν ή να το τραυματίσουν. Η τιμωρία πρέπει να είναι για την συγκεκριμένη παράβασή κι όχι για κάποια άλλη που έγινε χθες. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει για ποια λανθασμένη παράβαση τιμωρείται.
Η καθοδήγηση λοιπόν που δίνεται σ’ ένα παιδί πρέπει να είναι ανάλογη με την ηλικία του.Little-Girl

Ένα μικρό παιδί πρέπει να μάθει να μαζεύει τα παιχνίδια του πριν το φαγητό η τον ύπνο από τον καιρό που είναι πολύ μικρό. Βάλτε λοιπόν από νωρίς ή κι από τώρα όσοι δεν έχετε ήδη βάλει όρια. Συζητήστε τα όρια και τους κανόνες με το παιδί σας αν είναι σε ηλικία  να πει την γνώμη του. Φυσικά όσο πιο νωρίς μαθαίνουμε στο παιδί μας (με αγάπη και στοργή) τι ακριβώς περιμένουμε απ’ αυτό και ποια είναι η θέση του στην οικογένεια τόσο πιο ευτυχισμένο, πιο επιτυχημένο και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση θα γίνει. Οι κανόνες και τα όρια δίνουν στο παιδί μια αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς. Φυσικά στα παιδιά αρέσει να δοκιμάζουν τους κανόνες αλλά πριν τολμήσουν να τους παραβούν ας γνωρίζουν  τουλάχιστον ποιοι είναι.  
Άρτεμις Ανδρέου!

Article Hits: {hits}299{/hits}

woman-head-ache

Αντιμετωπίστε το άγχος σας

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Αντιμετωπίστε το άγχος σαςwoman-head-ache

Τα προβλήματα που σχετίζονται με το άγχος είναι πολύ συχνά. Υπολογίζεται ότι ένα 10% περίπου στο γενικό πληθυσμό συμβουλεύεται κάποια στιγμή γιατρό, γιατί αισθάνεται άγχος, ένταση ή ανησυχία.

Τι ονομάζουμε όμως άγχος;
Άγχος είναι ένα διάχυτο, δυσάρεστο, συχνά ασαφές συναίσθημα, που εκδηλώνεται με φόβο, ένταση και ανησυχία και που τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από σωματικά συμπτώματα (ταχυκαρδία, καρδιακή αρρυθμία, πεπτικές εσωτερικές διαταραχές, ξηροστομία, ωχρότητα, τρόμος, κεφαλαλγία, κ.α.).

Πολλές είναι οι λέξεις που περιγράφουν με λεπτές αποχρώσεις τα συναισθηματικά ή ψυχικά συμπτώματα του άγχους, όπως ανησυχία, εκνευρισμός, δυσφορία, ταραχή, υπερένταση, στενοχώρια, αναστάτωση, αγωνία, ανία, νευρικότητα ή αίσθημα ότι κάτι κακό θα συμβεί.

Πολλά και ποικίλα είναι όμως και τα σωματικά συμπτώματα του παθολογικού άγχους όπως ταχυπαλμίες, τρεμούλα, πονοκέφαλος, πόνος ή πλάκωμα στο στήθος, κόμπος στο λαιμό, δύσπνοια, φούντωμα και εξάψεις ή κρυάδες και ρίγη, κοντανάσαιμα, ναυτία και ζαλάδες, τάση για λιποθυμία, μουδιάσματα και μυρμηγκιά, ξηροστομία, διάρροια ή συχνουρία.

Τα σωματικά συμπτώματα του άγχους είναι αυτά που μας τρομάζουν συνήθως πιο πολύ. Νομίζουμε ότι κινδυνεύει η σωματική μας υγεία και ότι βρισκόμαστε σε κίνδυνο. Αυτή η ανησυχία προκαλεί περισσότερο άγχος και αυτό με τη σειρά του φέρνει περισσότερα σωματικά συμπτώματα. Μπαίνουμε δηλαδή σ’ ένα φαύλο κύκλο που χειροτερεύει τελικά το άγχος. Αυτό είναι το παθολογικό άγχος που με το φαύλο κύκλο που δημιουργεί και τις δυσάρεστες συνέπειές του, τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική σφαίρα, εμπλέκεται στην καθημερινή μας ζωή και είναι απαραίτητο να μάθουμε να το αντιμετωπίζουμε και να το ελέγχουμε.

Υπάρχουν τρόποι που μπορούν να σας βοηθήσουν να μειώσετε τα επίπεδα του άγχους σας. Θα αναφέρουμε μερικούς απ’ αυτούς που έχουν περιγραφεί ως εξαιρετικά αποτελεσματικοί.
Μη ξεχνάτε ότι το άγχος είναι πάντα πολύ δυσάρεστο αλλά σπανίως είναι επικίνδυνο. Μην αποφεύγετε τις καταστάσεις που προκαλούν άγχος. Αρχίστε να αντιμετωπίζετε καταστάσεις που προκαλούν λίγο και μέτριο άγχος και μετά εκτεθείτε σε καταστάσεις που πυροδοτούν πιο έντονες αντιδράσεις και πιο έντονο άγχος. Όσο περισσότερη ώρα αντιμετωπίζετε την κατάσταση που σας προκαλεί άγχος, τόσο καλύτερα αποτελέσματα έχετε.
Μάθετε να ελέγχετε τις σκέψεις που σας προκαλούν άγχος. Αποσπάστε την προσοχή σας από τα δυσάρεστα συμπτώματα του άγχους και ασχοληθείτε με κάτι άλλο. Μπορείτε να σκεφτείτε κάτι ευχάριστο ή ενδιαφέρον για να σπάσετε την αλυσίδα των σκέψεων που σας προκαλούν άγχος ή μπορείτε να ασχοληθείτε με μία άλλη δραστηριότητα.           

Προσπαθήστε να αντικαταστήσετε τις αρνητικές σκέψεις με θετικές. Πάντα υπάρχει κάτι θετικό να σκεφτείτε.
Αναγνωρίστε στον εαυτό σας το δικαίωμα να λέει όχι. Μπορεί να σας αγχώνει να λέτε ναι, να αποδέχεστε ορισμένες καταστάσεις ή να αναλαμβάνετε πολλές υποχρεώσεις. Μοιραστείτε με άλλους τα προβλήματα και τα συναισθηματικά σας. Βάλτε ρεαλιστικούς και πραγματοποιήσιμους στόχους. Μάθετε τρόπους για να επιλύετε αποτελεσματικά τα προβλήματά σας. Πρέπει να περιμένετε δυσκολίες και να είστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσετε. Μην τις αφήνετε να σας παρεμποδίζουν τη ζωή σας. Περιμένετε το χειρότερο και το παρόν θα γίνει ευκολότερο.

Πρέπει να αντιμετωπίζετε το άγχος σας μόλις πρωτοεμφανιστεί ή στα πρώτα στάδια της εμφάνισής του. Έτσι, αμέσως μόλις νιώσετε λίγη ζαλάδα, ταχυκαρδία, φτερούγισμα στο στήθος, ή μούδιασμα, βάλτε αμέσως σε λειτουργία τις τακτικές αντιμετώπισής του άγχους που προτιμάτε και που έχετε βρει ότι είναι αποτελεσματικές σε σας.

Η αντιμετώπιση του άγχους

Ένας πολύ χρήσιμος τρόπος για να αντιμετωπίσετε το άγχος σας είναι να ελέγξετε την αναπνοή σας. Το επίπεδο της έντασης ενός ανθρώπου καθρεφτίζεται στον τρόπο που αναπνέει. Όταν είμαστε ήρεμοι και ευχαριστημένοι, η αναπνοή μας είναι αργή και ρυθμική ενώ όταν είμαστε σε ένταση η αναπνοή μας είναι γρήγορη και ρηχή. Αυτή η αγχώδης αναπνοή μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως τρόμο, ζάλη ή μουδιάσματα. Αυτά τα συμπτώματα μπορούν γρήγορα να αντιμετωπιστούν διορθώνοντας την αναπνοή μας.guy-reading-books

Γι’ αυτό μάθετε να αναπνέετε βαθιά και αργά. Για να το καταφέρετε ακουμπήστε τα χέρια σας στο πάνω μέρος του στήθους σας και εισπνεύσετε αργά ώστε το μέρος αυτό του στήθους να σηκωθεί ελαφρά. Εκπνεύστε και βεβαιωθείτε ότι έχει βγει όλος ο αέρας. Επαναλάβετε την άσκηση μέχρι δέκα φορές. Αφήστε τα χέρια σας να ακουμπούν απαλά στο πάνω μέρος του στήθους για να νιώθετε το ρυθμικό σήκωμα του πάνω μέρους του θώρακα. Μετά ακουμπήστε τα χέρια σας στην κοιλιά σας. Εισπνεύσετε αργά και θα νιώσετε τα χέρια σας να σπρώχνονται προς τα πάνω. Με την εκπνοή θα πρέπει να νιώσετε την κοιλιά σας να γίνεται επίπεδη και τα χέρια σας να επανέρχονται στην αρχική τους θέση.

Επαναλάβετε την άσκηση πέντε με δέκα φορές. Αφού εξασκηθείτε στην ήρεμη και ελεγχόμενη αναπνοή, χρησιμοποιήστε την κάθε φορά που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσετε μία δύσκολη κατάσταση.
Ένας δεύτερος πολύ χρήσιμος τρόπος για να νικήσετε το άγχος σας είναι η χαλάρωση. Υπάρχει μία πολύ χρήσιμη σχέση ανάμεσα στην αναπνοή και τη χαλάρωση. Δοκιμάστε την εξής άσκηση: Σφίξτε όλους τους μυς σας όσο πιο δυνατά μπορείτε. Μετά χαλαρώστε. Θα διαπιστώσετε πως καθώς σφίγγατε τους μυς, κρατήσατε την αναπνοή και καθώς χαλαρώνατε την αφήσατε. Αυτή η σχέση ανάμεσα στην εκπνοή και τη χαλάρωση είναι πολύ χρήσιμη και μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε στις ασκήσεις χαλάρωσης που θα πούμε πιο κάτω.

Υπάρχουν πολλές τεχνικές χαλάρωσης. Η πιο γνωστή είναι η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση. Παρά το ότι είναι καλύτερο τη μέθοδο αυτή να σας τη διδάξει κάποιος ειδικός, μπορείτε να προσπαθήσετε και μόνοι σας τα βασικά βήματα: Ξαπλώστε στο κρεβάτι, όσο μπορείτε πιο αναπαυτικά. Σιγά – σιγά τεντώστε κάθε μυϊκή ομάδα, μετρώντας ως το πέντε. Ξεκινήστε με τους ώμους σας, συνεχίστε με το σβέρκο, το πρόσωπο, τα χέρια, τα πόδια, την κοιλιά και την πλάτη. Σιγά – σιγά χαλαρώστε την κάθε μυϊκή ομάδα με την ίδια σειρά, μετρώντας πάλι ως το πέντε σε κάθε μία. Ξανακάνετε την άσκηση για όποιους μυς νιώθετε σφιγμένους ή πονεμένους, μέχρις ότου τους αισθάνεστε όλους χαλαρούς.

Η χαλάρωση χρειάζεται χρόνο και εξάσκηση. Όταν αποκτήσετε πείρα μπορείτε να χρησιμοποιείτε τον παρακάτω τρόπο για να χαλαρώνετε γρήγορα. Καθίστε σε μία οποιαδήποτε καρέκλα. Αφήστε τα χέρια σας να πέσουν στα πλευρά σας. Τα πόδια σας δεν πρέπει να είναι σταυρωμένα. Η πλάτη σας να είναι ίσια. Τώρα σφίξτε όλους τους μυς μαζί. Σφίξτε τις γροθιές σας. Λυγίστε τα χέρια σας στους αγκώνες προσπαθώντας να αγγίζετε τους ώμους σας με τους καρπούς. Πάρτε βαθιά εισπνοή. Κλείστε τα μάτια σας σφιχτά. Σφίξτε τα δόντια. Σφίξτε το στομάχι και τους μυς της κοιλιάς σας. Σφίξτε τους γλουτούς σας. Σφίξτε και τεντώστε τα πόδια σας. Μείνετε σ’ αυτή τη θέση μετρώντας αργά μέχρι το πέντε. Τώρα χαλαρώστε. Αφεθείτε εντελώς. Παρατηρήστε τη διαφορά ανάμεσα στην ένταση και τη χαλάρωση.

Εξασκηθείτε στη χαλάρωση μ’ αυτό τον τρόπο όσο πιο συχνά μπορείτε. Λίγα λεπτά ή ακόμα και τριάντα δευτερόλεπτα γρήγορης χαλάρωσης αρκούν για να διατηρήσετε αυτή την ικανότητα στο χρόνο.

Κωστέρης Χαράλαμπος

Article Hits: {hits}298{/hits}

Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επικρίσεις

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Άρτεμις Ανδρέου

« Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επικρίσεις, μαθαίνει να καταδικάζει.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με εχθρότητα μαθαίνει ν’ αντιδικεί.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ντροπή, μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ανοχή μαθαίνει την υπομονή.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει μ’ ενθάρρυνση, μαθαίνει την αυτοπεποίθηση.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επαίνους μαθαίνει να εκτιμά.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με δίκαιη μεταχείριση, μαθαίνει το δίκαιο.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με ασφάλεια, μαθαίνει να έχει πίστη.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επιδοκιμασία, μαθαίνει να είναι ικανοποιημένο με τον εαυτό του.
Αν ένα παιδί μεγαλώνει με αποδοχή και φιλία, μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη στον κόσμο.»

Η εφηβεία όπως και η προσχολική ηλικία είναι δυο τομείς στη ζωή των παιδιών πολύ σημαντικοί και που πολλές φορές μοιάζουν μεταξύ τους.
Στην προσχολική ηλικία έχουμε λένε και οι επιστήμονες την πρώτη εφηβεία, με τις εξάρσεις, τις αντιδράσεις, τις αντιδικίες των παιδιών μας. Τα παιδιά κάνουν την πρώτη τους επανάσταση για να ξεφύγουν από τον έλεγχό μας ή και για να δοκιμάσουν τις αντοχές μας.
Πολλές φορές κάποια συναισθήματα των παιδιών μας ή κάποιες τους αντιδράσεις ή γεγονότα που συμβαίνουν είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο είτε γύρω μας δεν τους δίνουμε την πρέπουσα σημασία. Κι όμως τα συναισθήματα που αναπτύσσουν στην ηλικία αυτή τα παιδιά, έχουν αρκετές φορές αντίκτυπο στην εφηβεία τους.
Σαν γονείς καλούμαστε να τους δώσουμε κάποια εφόδια που θα τους βοηθήσουν να μεγαλώσουν κάνοντάς τους πιο ανθεκτικούς σε καταστάσεις ευχάριστες ή δυσάρεστες. Ποια είναι άραγε;

Το κυριότερο είναι η επικοινωνία. Επικοινωνία δε σημαίνει να μιλώ μόνο εγώ αλλά να είμαι και καλός ακροατής. Η επικοινωνία με τα παιδιά μας, στέλνει μηνύματα σεβασμού, κατανόησης αλλά και τρυφερότητας. Η ενεργητική ακρόαση, η ενθάρρυνση των παιδιών να μας εκφράσουν τα αισθήματά τους και τους προβληματισμούς τους ή και τα πιο μικρά καθημερινά προβλήματά τους, ακούγοντας τους με υπομονή, χωρίς επικρίσεις και σχόλια είναι ορισμένοι από τους τρόπους με τους οποίους δείχνουμε στα παιδιά ότι μπορούν να μας εμπιστεύονται.  Ο τρόπος που επικοινωνούμε εμείς με τα παιδιά μας αποτελεί πρότυπο για τα παιδιά , για τις σχέσεις τους με τους άλλους. Αν εμείς δείχνουμε ενδιαφέρον, δεν είμαστε επικριτικοί, μιλούμε όμορφα, προσεκτικά κι αυτά θα επικοινωνούν με τους φίλους τους το ίδιο. Θα μπορούν να ακούν προσεκτικά, με κατανόηση και ευαισθησία τους άλλους, και να επιλύουν τα προβλήματα τους με ήρεμο και αποδεκτό τρόπο.

Όταν ένα παιδί αισθάνεται ότι είναι ασφαλείς και ότι αξίζει και έχει ανεπτυγμένη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση έχει μεγάλες πιθανότητες να μην αντιμετωπίσει δυσκολίες στη ζωή του. Βοηθούμε το παιδί μας να νιώσει ότι είμαστε δίπλα του κάθε  στιγμή και σε όποια κατάσταση βρεθεί.

Φυσικά πάλι εδώ πρέπει να μπουν κάποιοι κανόνες, κάποια όρια. Και τα παιδιά νιώθουν πιο σίγουρα και μεγαλύτερη ασφάλεια όταν υπάρχουν τα όρια. Μαζί ορίστε τους κανόνες που πρέπει να υπάρχουν στην οικογένεια, στο ημερήσιο πρόγραμμα του ή και της οικογένειας όλης. Μάθετέ του με απλό τρόπο τι δεχόμαστε και τι όχι. Κι’ όλα αυτά να γραφτούν αν θέλετε αλλά να τηρούνται «ευλαβικά». Από την ώρα που θα ξυπνήσει, να φάει, να παίξει, να διαβάσει, να δει τηλεόραση, να κοιμηθεί κλπ. Πρέπει να διακατέχονται από κάποιους κανόνες. Δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα θελήσουν να σπάσουν τις συμφωνίες αλλά εμείς πρέπει να είμαστε σταθεροί και να ανεκτούμε τότε και τις όποιες φωνές, κλάματα και ξεσπάσματα που ίσως υπάρξουν.

Τα παιδιά πολλές φορές νιώθουν κάτι και δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Νιώθουν λύπη και ίσως να ντρέπονται να μας το πουν – ιδίως αν είναι αγόρια –  θυμό, λύπη, φόβο, αγανάκτηση. Μιλούμε μαζί τους για το τι νιώθουν. Τους δίνομαι λέξεις που σημαίνουν λυπάμαι, θυμώνω, χαίρομαι, στεναχωριέμαι, ζηλεύω. Στο εμπόριο υπάρχουν σήμερα αρκετά βοηθήματα – ιστορίες και παραμύθια- που μπορούν να βοηθήσουν να καταλάβουν τον εαυτό τους και πώς να το ξεπεράσουν αυτό που νιώθουν. Να το  ξεπεράσουν εποικοδομητικά και ήρεμα, χωρίς θυμό ή  άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας.

Το διαζύγιο είναι μια κατάσταση που προκαλεί στα παιδιά πάμπολλα συναισθήματα. Προκαλεί ενοχές, θυμό, ανασφάλεια, φοβίες, θλίψη, πόνο γι’ αυτό και πρέπει να γνωρίζουν τον τρόπο και να έχουν το θάρρος να εκφράζουν αυτό που νιώθουν. Να μην κρατούν όλα αυτά τα συναισθήματα μέσα τους.

Τα παιδιά θέλουν πάντοτε να νιώθουν ότι τα αγαπάμε και γι’ αυτό πρέπει κι εμείς να τους το επιβεβαιώνουμε και να τους το λέμε κάθε στιγμή. Ακόμα κι όταν τους τιμωρούμε τους λέμε ότι τους αγαπούμε.
Η τιμωρία είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλούς γονείς. Πώς τιμωρώ ένα παιδί στην ηλικία αυτή;   Για να υπάρχει τιμωρία πρέπει να υπάρχει και η ανάρμοστη συμπεριφορά. Άραγε γιατί υπάρχει ανάρμοστη συμπεριφορά. Πριν τιμωρήσουμε πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο αν τα παιδιά γνωρίζουν τι είναι και τι όχι αποδεκτό. Αν υπάρχουν κανόνες κι όρια  τους γνωρίζουν; Αν δεν έχουμε κανόνες κι όρια πώς περιμένουμε να τους σέβονται και να γνωρίζουν το τι πρέπει να κάνουν; Γι’ αυτό είναι σημαντικοί οι κανόνες και τα όρια.

Η τιμωρία τώρα, θα πρέπει να επιβάλλεται την ώρα που γίνεται η παραβίαση του κανόνα. Τιμωρούμε τη συμπεριφορά κι όχι το άτομο, γι’ αυτό ο ξυλοδαρμός, οι φωνές και οι απειλές δεν ενδείκνυται. Οι τιμωρίες πάλι πρέπει να είναι δίκαιες, αμερόληπτες και να συνδέονται με τη συμπεριφορά που θέλουμε να τιμωρήσουμε.

Τέλος αποδεχόμαστε το παιδί μας όπως είναι. Με τις όποιες δυσκολίες του και ικανότητές του. Δεν το συγκρίνουμε με τους άλλους, ούτε και με τα ίδια τα αδέλφια του. Το κάθε παιδί είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ. Η σύγκριση  και η μέτρηση της προόδου του γίνεται με τον ίδιο του τον εαυτό. Βοηθούμε το παιδί μας να βελτιώσει όσο εκείνο μπορεί κι όχι όσο θέλουμε εμείς. Δεν μπορούμε να το κάνουμε όπως εμείς θέλουμε. Θα γίνει όπως εκείνο μπορεί, απλά εμείς θα το βοηθήσουμε όχι με την επιβολή και την απόρριψη αλλά με τον έπαινο και την ενθάρρυνση.
Πάνω απ’ όλα…..
« Άκουσε
όταν σου ζητώ να με ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να δίνεις συμβουλές, δεν έχεις κάνει αυτό που σου ζήτησα.
Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
Κι εσύ αρχίζεις να με ρωτάς γιατί, ή μου λες ότι δε θα έπρεπε να αισθάνομαι έτσι, ποδοπατάς τα συναισθήματα μου.
………………………………
Άκουσε! Το μόνο που σου ζήτησα ήταν ν’ ακούσεις, όχι να μιλήσεις ή να κάνεις κάτι – απλά να με ακούσεις.
Μπορώ να τα καταφέρω και μόνος μου! Δεν είμαι ανίκανος. Ίσως αποθαρρημένος και διστακτικός αλλά όχι ανίκανος.
……………………………
Γι’ αυτό σε παρακαλώ, απλά άκουσε με. Και αν θέλεις να μιλήσεις, περίμενε τη σειρά σου και θα σ’ ακούσω. »

Article Hits: {hits}297{/hits}

Pafos 2017

Cyprus Tourism Organisation

Bus Schedule