image001-7

Καλός γονίος

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

image001-7

«ΚΑΛΟΣ» ΓΟΝΙΟΣ

 

 

«ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ» ΓΟΝΙΟΣ

ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

ΠΙΘΑΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

ΠΙΘΑΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

ΠΙΘΑΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

ΠΙΘΑΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

 

Πρέπει να ελέγχω

image002-7

Απαιτεί υπακοή.

Αμείβει.

Τιμωρεί.

Προσπαθεί να κερδίσει.

Επιμένει ότι έχει αυτός δίκιο και το παιδί άδικο.

Επαναστατεί.

Νιώθει ανήσυχο, αδικημένο. Ζητά εκδίκηση ή παραιτείται.

Υποκρίνεται, λέει ψέματα, κλέβει.

Δεν έχει αυτοπειθαρχία.

Πιστεύω ότι το παιδί μπορεί να πάρει αποφάσεις.

image003-7

Επιτρέπει την εκλογή.

Ενθαρρύνει.

Έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Προσπαθεί.

Συνεισφέρει. Συνεργάζεται.

Επιλύει τα προβλήματα. Αποκτά επινοητικότητα.

Είμαι ανώτερος

image004-7

Νιώθει οίκτο για το παιδί.

Παίρνει την ευθύνη πάνω του.

Υπερπροστατεύει.

Παραχαϊδεύει

Κάνει το παιδί να ντρέπεται για τον εαυτό του.

Λυπάται τον εαυτό του.

Κατηγορεί, επικρίνει τους άλλους.

Νιώθει ανεπαρκής.

Είμαι ισότιμος, ούτε ανώτερος ούτε κατώτερος σε αξία από τους άλλους.

image005-7

Πιστεύει στο παιδί.

Το σέβεται.

Ενθαρρύνει την ανεξαρτησία.

Δίνει το δικαίωμα εκλογής και ευθύνης.

Περιμένει να συνεισφέρει το παιδί.

Αναπτύσσει αυτοπεποίθηση και υπευθυνότητα. Μαθαίνει να παίρνει αποφάσεις.

Πιστεύει στην ισοτιμία.

Έχω δικαιώματα.

Μου οφείλεις.

image006-7

Ασχολείται υπερβολικά με την δικαιοσύνη.

Δίνει υποπροϋποθέσεις.

«Οι άλλοι με αδικούν με εκμεταλλεύονται».

Δεν τους εμπιστεύεται.

Μαθαίνει να τους εκμεταλλεύεται.

Πιστεύω στον αμοιβαίο σεβασμό.

image007-7

Καλλιεργεί την ισοτιμία και τον σεβασμό.

Δεν κάνει το παιδί να νιώθει ένοχο.

Αναπτύσσει τον αμοιβαίο σεβασμό και το κοινωνικό ενδιαφέρον.

Πρέπει να είμαι τέλειος

image008-7

Απαιτεί απ’ όλους την τελειότητα.

Ψάχνει για λάθη.

Τον απασχολεί πολύ η γνώμη των άλλων.

Πιέζει το παιδί, για να φανεί καλός εκείνος.

Πιστεύει ότι ποτέ δεν είναι αρκετά καλός.

Γίνεται τελειομανής.

Νιώθει αποθαρρυμένο.

Ανησυχεί υπερβολικά για την γνώμη των άλλων.

Είμαι άνθρωπος.

«Έχω το θάρρος να μην είμαι τέλειος».

image009-7

Θέτει πραγματοποιήσιmα πρότυπα.

Τονίζει τα θετικά σημεία.

Ενθαρρύνει.

Δεν τον απασχολεί η εικόνα του εαυτού του.

Έχει υπομονή.

Ενδιαφέρεται για το έργο και όχι για την αυτοπροβολή.

Βλέπει τα λάθη ως πρόκληση να συνεχίσει.

Δε με υπολογίζεις.

Οι άλλοι έχουν περισσότερη σημασία από μένα.

image010-7

Παραχαϊδεύει το παιδί.

Γίνεται «σκλάβος» του.

Υποχωρεί στις απαιτήσεις του.

Νιώθει ένοχος, όταν λέει όχι.

Περιμένει από τους άλλους.

Δεν έχει καλές κοινωνικές σχέσεις.

Δε σέβεται τα δικαιώματα των άλλων.

Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν αξία.

Το ίδιο και ο εαυτός μου.

image011-7

Ενθαρρύνει τη συμμετοχή.

Αρνείται να γίνει «χαλί που το πατάνε».

Ξέρει πότε θα πει «όχι».

Έχει καλές κοινωνικές σχέσεις.

Σέβεται τα δικαιώματα των άλλων.

Είναι γενναιόδωρο.

Article Hits: {hits}311{/hits}

image001-6

Θρήνος

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

«Θρήνος, το τίμημα που πληρώνουμε για την αγάπη….»

Parkes

 

 

image001-6

Τι καταλαβαίνει ένα παιδί για το θάνατο, πώς αισθάνεται όταν χάνει κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο, τι πρέπει να πούμε σ’ ένα παιδί και πώς να το στηρίξουμε; Όλα αυτά είναι ερωτήματα τα οποία γεννιούνται σε κάθε οικογένεια που χάνει ένα αγαπημένο της πρόσωπο.

 

Ο θάνατος του πατέρα, της μητέρας, ενός αδελφού, παππού, γιαγιάς ή άλλου αγαπημένου προσώπου είναι ό,τι πιο οδυνηρό μπορεί να συμβεί στη ζωή ενός παιδιού. Τα παιδιά όμως στις μέρες μας δεν είναι τόσο προστατευμένα από τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής, όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι είναι. Είναι εξοικειωμένα με την έννοια του θανάτου, μιας και αποτελεί μέρος της φαντασίας τους, αλλά και μέρος της καθημερινής τους ζωής. Υπάρχει μέσα στα βιβλία, τα παραμύθια που διαβάζουν, στα τηλεοπτικά προγράμματα και τις κινηματογραφικές ταινίες που βλέπουν. Τα παιδιά λοιπόν γνωρίζουν πολύ καλά την έννοια του θανάτου. Ο τρόπος όμως με τον οποίο αντιλαμβάνονται την έννοια αυτή περνά μέσα από ορισμένα διαδοχικά στάδια κατανόησης, που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ηλικίες:

3-5 ετών: αντιλαμβάνεται το θάνατο σαν κάτι όπως ο ύπνος, σαν ένα φαινόμενο που δεν είναι οριστικό. Πιστεύει ότι ο νεκρός εξακολουθεί να ζει εκεί που βρίσκεται, να τρώει, να πίνει, να κινείται κλπ.

5-9 ετών: ενώ αντιλαμβάνεται την οριστικότητα του θανάτου πιστεύει ότι είναι κάτι που μπορεί να συμβεί μόνο στους άλλους και όχι στον ίδιο. Προσωποποιεί το θάνατο, δίνοντας του τη μορφή του «φαντάσματος» ή του «μπαμπούλα».

10 ετών και άνω: αντιλαμβάνεται το θάνατο όπως και οι ενήλικες, σαν κάτι αναπόφευκτο, οριστικό και που μπορεί να συμβεί σε όλους.

Τα παιδιά λοιπόν καταλαβαίνουν την απώλεια και συγχρόνως υποφέρουν εξαιτίας της. Δεν μένουν ασυγκίνητα στο χαμό αγαπημένων προσώπων, έστω και αν πολλές φορές η συμπεριφορά τους μας δίνει λανθασμένη εντύπωση. Απλά ο θρήνος των παιδιών είναι διαφορετικός από των ενηλίκων. Τα παιδιά δεν αντέχουν τόσο πόνο μαζεμένο γι’ αυτό και θρηνούν με δόσεις. Τη μια στιγμή μπορεί να είναι θλιμμένα και την αμέσως επόμενη να γελούν και να παίζουν, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει πως «έχουν ξεπεράσει τη θλίψη τους». Επίσης, λόγω του φτωχού τους λεξιλογίου εκφράζουν το θρήνο τους έμμεσα, στο παιχνίδι και τις ζωγραφιές τους, μέσα από αλλαγές στη συμπεριφορά τους, στον ύπνο, στο φαγητό τους κλπ. Μπορεί να γίνουν επιθετικά, να κλειστούν στον εαυτό τους, να μειωθεί η απόδοσή τους στο σχολείο, να εκδηλώσουν συμπεριφορές προηγούμενων σταδίων ανάπτυξης (πιπίλα, ενούρηση, εξάρτηση από ενήλικες), να αναπτύξουν διάφορες φοβίες π.χ φόβο για το σκοτάδι, φόβο αποχωρισμού, αλλά και να εκδηλώσουν σωματικά συμπτώματα όπως πονοκέφαλοι, στομαχικές διαταραχές, αναπνευστικά προβλήματα κλπ.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι τα παιδιά δεν εξαιρούνται της διαδικασίας του πένθους. Η άποψη ότι τα παιδιά δεν αισθάνονται τον πόνο, γιατί δεν είναι συναισθηματικά ώριμα και δεν καταλαβαίνουν, δεν ευσταθεί. Τα παιδιά όχι μόνο καταλαβαίνουν πότε έχει συμβεί κάτι δυσάρεστο στην οικογένειά τους, αλλά ταυτόχρονα μπορούν και να το ξεπεράσουν, εφόσον τους δοθεί η ευκαιρία να μάθουν την αλήθεια και να μοιραστούν με τους ανθρώπους που αγαπούν τα φυσιολογικά συναισθήματα που έχουν όλοι όσοι υποφέρουν. Πώς θα το πετύχετε αυτό;

Ενημερώστε το παιδί έγκαιρα, αξιόπιστα και με απλά λόγια. Η καθυστέρηση δημιουργεί σύγχυση στο παιδί, παρερμηνείες και φόβο. Εξηγήστε του με ακρίβεια και ειλικρίνεια τι συνέβη, πώς συνέβη και προσαρμόστε το λεξιλόγιό σας στο επίπεδο κατανόησης του παιδιού.

Χρησιμοποιήστε τις σωστές λέξεις. Χρησιμοποιήστε λέξεις όπως «πέθανε, θάνατος» παρά ασαφείς εκφράσεις όπως «χάθηκε, έφυγε, τον πήρε ο Θεός» κλπ. Οι ασαφείς εκφράσεις συχνά παρερμηνεύονται, ιδιαίτερα από πολύ μικρότερα παιδιά που δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι ο θάνατος είναι οριστικός. Σε τέτοιες εξηγήσεις το παιδί μπορεί να θυμώσει με το αγαπημένο πρόσωπο που έφυγε χωρίς να το αποχαιρετήσει, να απογοητευτεί που δεν επιστρέφει, ή να νιώσει θυμό προς το Θεό που του στερεί το αγαπημένο του πρόσωπο.

Μην ωραιοποιείτε την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αν και οδυνηρή δεν αλλάζει. Μπορείτε να εξηγήσετε τι συμβαίνει όταν πεθάνει κάποιος λέγοντας, για παράδειγμα, ότι «το σώμα του σταματά να λειτουργεί, η καρδιά του δεν κτυπά πια, δεν σκέπτεται, δεν αισθάνεται. Βάζουμε το σώμα του σ’ ένα κουτί που το λέμε φέρετρο και το θάβουμε στη γη, στο νεκροταφείο». Οι μεταφυσικές ερμηνείες είναι δυσνόητες για τα πολύ μικρά παιδιά, καθώς έχουν την τάση να κατανοούν αυτά που τους λέμε με κυριολεκτικό τρόπο.

Τονίστε στο παιδί ότι δεν έχει ευθύνη γι’αυτό που συνέβη. Διαβεβαιώστε το ότι τίποτα απ’ όσα έκανε, σκέφτηκε ή είπε (αταξίες, απαγορευμένες πράξεις ή σκέψεις) δεν προκάλεσαν το θάνατο του αγαπημένου του προσώπου και τονίστε ότι δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να είχε κάνει για να αποτρέψει αυτόν το θάνατο.

Πληροφορήστε το παιδί για το τι θα συμβεί από δω και πέρα. Τα παιδιά ανησυχούν για το μέλλον τους (ποιος θα τα φροντίσει, θα τα διαβάσει κλπ.). Ενημερώστε τα για τις συνήθειες που θα παραμείνουν σταθερές, αλλά και για τις αλλαγές που πρόκειται να συμβούν στη ζωή της οικογένειας.

image002-6 Δεν υπάρχει λοιπόν καμία αμφιβολία πως, όσο και να προσπαθούμε, δεν μπορούμε να «προστατεύσουμε» ένα παιδί από την εμπειρία του θανάτου ούτε από τον ψυχικό πόνο που βιώνει όταν πεθάνει ένα από τα αγαπημένα πρόσωπα. Ο πόνος αυτός είναι το τίμημα που πληρώνει καθένας που αγαπά. Τα παιδιά έχουν τεράστια αποθέματα δύναμης και αποφασιστικότητας για να εξελιχθούν και να μεγαλώσουν. Συχνά ωριμάζουν πρόωρα μέσα από τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν, δίνοντας ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους. Αν θέλουμε λοιπόν να βοηθήσουμε τα παιδιά πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία να μάθουν την αλήθεια και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.

Χαραλάμπους

Δέσποινα

 

 

 

Article Hits: {hits}310{/hits}

 

image001-5

Εφηβεία Παχυσαραία

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

image001-5

ΕΦΗΒΕΙΑ-ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ


ΚΟΝΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑ

Ξεκινώντας με τον ορισμό των δύο λέξεων, είμστε σε θέση να κατανοήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε τη σχέση τους στη ζωή μας, σύμφωνα με το ρόλο μας-είτε ως γονιός, ή έφηβος- έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να δούμε πιο καθαρά τις συνέπειες και να επιλέξουμε την αποτελεσματικότερη λύση για μας.

Η εφηβεία ορίζεται από το χρονικό διάστημα που ξεκινά με την εμφάνιση των πρώτων σημείων της ήβης και καταλήγει στην ενηλικίωση του ατόμου.Πρόκειται για ένα φαινόμενο ορμονικό, βιολογικό, πνευματικό. Η εφηβεία είναι περίοδος έντονων σωματικών αλλαγών. Το παιδικό σώμα μετατρέπεται βαθμιαία σε σώμα ενηλίκου, με προεξάρχοντα τα χαρακτηριστικά του φύλου (γυναικεία ή ανδρικά). Η αποδοχή αυτών των αλλαγών προϋποθέτει υγιή ψυχική λειτουργία.Υπάρχει μια έντονη αλλαγή στην εικόνα του σώματος και του εαυτού, η οποία σπρώχνει τον έφηβο στην αναζήτηση μιας νέας ταυτότητας. Ταυτόχρονα εκτίθεται σε πολλούς κινδύνους και δοκιμάζεται η ικανότητα προσαρμογής του στην κοινωνία.

Η παχυσαρκία η υπερβολική αποταμίευση ενέργειας στον οργανισμό με τη μορφή λίπους και προκαλείται από την τακτική λήψη υπερβολικής ποσότητας τροφής που η θερμιδική της αξία υπερβαίνει αυτή που το άτομο καταναλώνει.Είναι μια ακραία κατάσταση αποταμίευσης λίπους που δημιουργεί μορφολογικές και λειτουργικές διαταραχές στον οργανισμό. Από τις αρχές του 21ου αιώνα η παχυσαρκία τείνει να γίνει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας σχετιζόμενο με καρδιαγγειακά νοσήματα, σακχαρώδη διαβήτη Καρκίνο
Καθώς επίσης και την ψυχική υγεία, όπως: κατάθλιψη, μειωμένη αυτοεκτίμηση και
δυσαρέσκεια με την εικόνα του σώματος μας και άλλες κλινικές παθήσεις που αυξάνουν τα ποσοστά θνησιμότητας παγκοσμίως.

ΕΦΗΒΕΙΑ-ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η ραγδαία ανάπτυξη που εμφανίζεται την περίοδο της εφηβείας, οδηγεί το νέο στην ανάγκη από ένα πλούσιο σε ποσότητα και ποιότητα διαιτολόγιο, καθώς ο έφηβος χρειάζεται ενέργεια για την αύξηση του μυικού ιστού, την ανάπτυξη του σκελετού και του νευρικού συστήματος,όπως και για την ανάπτυξη του γεννητικού συστήματος.Την περίοδο αυτή οι ανάγκες σε πρωτεΐνες τριπλασιάζονται, ο σίδηρος που αποβάλλεται με την απώλεια του αίματος κατά την έμμυνη ρύση πρέπει να αναπληρωθεί.

Πολλές φορές όμως αυτή η ανάγκη της λήψης τροφής γίνεται ανεξέλεγκτη σε αλληλένδετη σχέση με τις σωματικές αλλαγές την περίοδο της εφηβείας και έχουμε το δυσάρεστο φαινόμενο της παχυσαρκίας.

Είναι λοίπον απαραίτητο, οι έφηβοι να προσλαμβάνουν την κατάλληλη ποσότητα ενέργειας καθημερινά αλλά και να εκπαιδευτούν σε σχέση με την ποιότητα των τροφών που θα πρέπει να καταναλώνουν σε συδιασμό με την κατάλληλη άσκηση.

Μια σωστή διατροφή ενός εφήβου που θα τον βοηθήσει να προετοιμάσει το κατάλληλο έδαφος για τη μελλοντική του υγεία είναι να τηρήσει τις πλέον γνωστές μικρές συμβουλές που σχεδόν όλοι οι διατροφολόγοι συστήνουν:

· Κατανάλωση 5 γευμάτων την ημέρα(πρωϊνό, μεσημεριανό, βραδυνό και 2 ενδιάμεσα)

· http://tin.pblogs.gr/2008/20080301/pages/7.html

Αποφυγή ζαχαρούχων ροφημάτων και βιομηχανοποιημένων σνακ πλούσιων σε ζάχαρη, αλάτι καιλιπαρά.

image003-5

  • · Ναι στα δημητριακά ολικής αλέσεως!
  • · Καθημερινή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών
  • · Γάλα: Η τροφή – κλειδί για την αύξηση του ύψους σας.
  • · Ναι στο άπαχο κρέας, το κοτόπουλο και το ψάρι.

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΕΦΗΒΟΥ

 

ΑΓΟΡΙΑ

ΚΟΡΙΤΣΙΑ

ΠΡΩΙΝΟ

Ένα φλιτζάνι δημητριακά με ένα ποτήρι γάλα 1,5% λιπαρά και μία μπανάνα.

Μισό φλιτζάνι δημητριακά με ένα ποτήρι γάλα 1,5% λιπαρά κι ένα μήλο.

ΔΕΚΑΤΙΑΝΟ

Ένα τοστ με μια φέτα τυρί χαμηλών λιπαρών, μια φέτα ζαμπόν γαλοπούλας και ντομάτα.

Μία μπάρα δημητριακών 100-150 θερμίδες.

ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ

Δύο και 1/2 φλιτζάνια μακαρόνια με 1/2 φλιρζάνι κιμά, μια κουταλιά της σούπας τριμμένη παρμεζάνα και δύο φλιτζάνια λαχανοσαλάτα με μία κουταλιά του γλυκού λάδι.

Ένα και 1/2 φλιτζάνι μακαρόνια με 3 κουταλιές της σούπας κιμά και μία κουταλιά της σούπας τριμμένη παρμεζάνα και ένα φλιτζάνι λαχανοσαλάτα με μια κουταλιά του γλυκού λάδι.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ

Ένα ποτήρι γάλα 1,5% λιπαρά και μία μπανάνα.

Ένα γιαούρτι 0-2% λιπαρά κι ένα αχλάδι.

ΒΡΑΔΙΝΟ

200 γρ. κοτόπουλο ψητό με 2/3 του φλιτζνιού ρύζι βραστό αβουτύρωτο και δύο φλιτζάνια μαρουλοσαλάτα με μια κουταλιά του γλυκού λάδι.

120γρ κοτόπουλο ψητό με 1/2 φλιτζάνι ρύζι βραστό αβουτύρωτο και δύο φλιτζάνια μαρουλοσαλάτα με μια κουταλιά του γλυκού λάδι.

www.giannitsopoulou.yahoo.co.uk

Πρέπει να προσέξουν όμως ορισμένοι έφηβοι κυρίως κορίτσια να μην ακολουθούν αυστηρή δίαιτα προκειμένου να βελτιώσουν την εμφάνιση τους, με αποτέλεσμα να θέσουν την υγεία τους σε κίνδυνο. Είναι πολύ επικίνδυνη η κατάσταση απώλειας της όρεξης, λόγω καθαρών ψυχολογικών αιτιών, η οποία χαρακτηρίζεται, ως anorexianervosa!

image004-5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Article Hits: {hits}309{/hits}

image001-4

Εφηβεία Είναι

Written by geroskipou on . Posted in Άρθρα

Εφηβεία είναι και θα περάσει!…

Αφροδίτη Κυριάκου – Κουτσίδου

Δασκάλα Δημοτικής Εκπαίδευσης

«Τι το έπιασε το παιδί μου δεν καταλαβαίνω!»

image001-4… Λένε πολλές φορές οι γονείς και φυσικά δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που «πιάνει» τα παιδιά, καθώς το καθένα από αυτά βιώνει με το δικό του τρόπο καθετί που του συμβαίνει στην ιδιαίτερη αυτή φάση της ζωής, που τη λένε εφηβεία.

Η εφηβεία είναι η τελευταία φάση της ανάπτυξης, κατά την οποία πραγματοποιείται το πέρασμα του ατόμου από τον κόσμο του παιδιού, με την ανεμελιά και την εξάρτηση, στον κόσμο του ενήλικου, με την υπευθυνότητα και την αυτοδιαχείριση. Το πέρασμα αυτό γίνεται βαθμιαία σε ένα διάστημα 7-8 ετών όπου το αναπτυσσόμενο άτομο παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που θυμίζουν την παιδική ηλικία και άλλα που θυμίζουν την ώριμη ηλικία. Γι’ αυτό το λόγο οι επιστήμονες τη χαρακτηρίζουν ως μεταβατική περίοδο. Οι αλλαγές που συμβαίνουν κατά την εφηβεία, είναι τόσο ορμονικές, βιολογικές όσο και συναισθηματικές, διανοητικές και κοινωνικές. Η εφηβεία μπορεί να παρομοιαστεί με έναν ανεμοστρόβιλο που παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του, και αφήνει πίσω του ένα τελείως νέο τοπίο.

image002-4Επομένως, τα παιδιά σας, τη μια μέρα, σας καταπλήσσουν με την υπεύθυνη συμπεριφορά τους και την επομένη εκδηλώνουν την πιο παιδιάστικη αντίδραση. Κλείνονται στο δωμάτιό τους και σας συμπεριφέρονται σαν να είστε το τελευταίο πλάσμα που θα ήθελαν να δουν όταν χτυπάτε την πόρτα τους. Αν και περνούν την υγιέστερη περίοδο της ζωής τους, έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες σε σχέση με τα παιδιά να εμπλακούν σε ατυχήματα τα οποία θα τους στοίχιζαν τη ζωή, καθώς παίρνουν επικίνδυνα ρίσκα. Στα μάτια τους το πλέον ασήμαντο γεγονός αποκτά τεράστιες διαστάσεις και μπορεί από το τίποτε να ξεκινήσει ένα μεγάλο δράμα. Και εσείς αναρωτιέστε ποιος είναι αυτός ο ξένος μες στο σπίτι σας και τι έγινε το παιδί σας! Για να κατανοήσετε «αυτόν τον ξένο» πρέπει να οπλιστείτε με υπομονή. Γιατί εσείς θα πρέπει να κάνετε υπομονή: οι έφηβοι δεν μπορούν, έχουν να ωριμάσουν, και αυτή η συνταρακτική διαδικασία δεν περιμένει, τους ξεπερνά!

Στη συνέχεια, παρουσιάζονται κάποια από τα πιο αντιπροσωπευτικά προβλήματα της εφηβείας, σαν ερεθίσματα για προβληματισμό, απόρροια των αλλαγών που αναφέρθηκαν προηγουμένως.

 

Χαρακτηριστικά Προβλήματα της Εφηβείας

Α) Εφηβεία και Κατάχρηση Νόμιμων και Παράνομων Ουσιών: Αποτελεί για πολλούς το πιο σημαντικό πρόβλημα όχι μόνο της εφηβείας αλλά και της κοινωνίας μας ολόκληρης, καθώς τα ναρκωτικά τις πιο πολλές φορές αποτελούν ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό. Η τάση των εφήβων να εξαρτώνται από αυτά έχει να κάνει με τα χαρακτηριστικά της εύθραυστης εφηβικής τους προσωπικότητας: χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος, δυσκολία στις κοινωνικές σχέσεις, περιέργεια, η ανάγκη συμμετοχής σε μια παρέα, η επιθυμία τους να δείξουν πως μεγάλωσαν, η αμφισβήτηση των κοινωνικών κανόνων, όλα αυτά αποτελούν ευαίσθητους παράγοντες που δύνανται να οδηγήσουν τους εφήβους στη δοκιμή αρχικά και στον εθισμό μετέπειτα σε εξαρτησιογόνες ουσίες. Αρκετοί έφηβοι ενδιαφέρονται ελάχιστα για το μέλλον τους, αφού η ζωή τους είναι το παρόν, και προειδοποιήσεις που έχουν να κάνουν με την μελλοντική τους υγεία λίγο μπορούν να τους αγγίξουν.

Β) Εφηβεία και Διαταραχές διατροφής. Στις διαταραχές διατροφής εντάσσονται η νευρική ανορεξία και η βουλιμία. Οι διαταραχές αυτές δεν είναι τόσο συχνές όσο η κατάχρηση εξαρτησιογόνων ουσιών αλλά η συχνότητά τους αυξάνεται ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Η νευρική ανορεξία πλήττει πολύ πιο συχνά τα κορίτσια από ότι τα αγόρια και μπορεί να εγκαθιδρυθεί ακόμα κι από την ηλικία των 12 ετών. Χαρακτηρίζεται από μια έντονη ενασχόληση του εφήβου με το σώμα του και το φόβο της παχυσαρκίας. Τα άτομα με νευρική ανορεξία πιστεύουν πως είναι παχύσαρκα ακόμα κι αν είναι σκελετωμένα. Απέχουν συστηματικά από το φαγητό και βρίσκονται σε δίαιτες διαρκείας. Συχνά έχουν βουλιμικά επεισόδια κατά τα οποία καταβροχθίζουν μεγάλες ποσότητες φαγητού και μετά της αφαιρούν με προκλητό εμετό. Είναι μια αρκετά επικίνδυνη κατάσταση καθώς αν δεν αντιμετωπισθεί οδηγεί σε ασιτία και σε κάποιες περιπτώσεις στο θάνατο. Αντίθετα, η βουλιμία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια καταβρόχθισης φαγητού που συχνά συνοδεύονται από εμετό. Όπως γίνεται κατανοητό και οι δύο αυτές διαταραχές είναι αρκετά σοβαρές και χρήζουν εξειδικευμένης και άμεσης αντιμετώπισης. Τελευταία, έχει γίνει σαφές πως οι διαταραχές αυτές γεννιούνται και συντηρούνται στη βάση των προτύπων ομορφιάς που προβάλει κάθε κοινωνία.

Γ) Σχέσεις των εφήβων με το άλλο φύλο. Οι έφηβοι θέλουν να αρέσουν στο άλλο φύλο, ώστε να νιώσουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να διαπιστώσουν πως μπορούν να παίξουν σωστά τους νεοαποκτηθέντες τους ρόλους του άντρα και της γυναίκας. Από την άλλη ωστόσο, είναι άπειροι, η αυτοπεποίθησή τους είναι εύθραυστη και τα όρια τους ασαφή. Έτσι, τείνουν να ερωτεύονται, να εξιδανικεύουν τους συντρόφους τους, να δίνουν υποσχέσεις παντοτινής αγάπης και να πληγώνονται έντονα. Όλα αυτά τα παιχνίδια είναι απαραίτητα ώστε οι έφηβοι να μπορέσουν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, και να αποκτήσουν πολύτιμες εμπειρίες για το μέλλον. Προσοχή χρειάζεται ώστε οι έφηβοι να είναι ενημερωμένοι γύρω από το σεξ και την αντισύλληψη και σε καμιά περίπτωση να μην κάνουν κάτι παρορμητικό για το οποίο δεν είναι απολύτως σίγουροι. Οι γονείς είναι αυτοί που μπορούν υπεύθυνα και με ευαισθησία να μεταδώσουν στα παιδιά τους όλα όσα πρέπει να ξέρουν για το σεξ.

image003-4Η εφηβεία μπορεί να είναι μια ανήσυχη και αβέβαια περίοδος, αλλά μπορεί να είναι ταυτόχρονα συναρπαστική. Είναι, και πρέπει να είναι, μια υπέροχη περίοδος αποκαλύψεων κι έντονων εμπειριών. Στην εφηβεία οι συγκρούσεις είναι απαραίτητες και η απουσία τους μάλλον είναι αυτή που θα πρέπει να μας ανησυχήσει. Εμείς οι μεγάλοι, αφού οπλιστούμε με υπομονή, επιμονή και χιούμορ, πρέπει να παρέχουμε στους εφήβους ένα δίκτυ ασφαλείας, να αποτελούμε μια σταθερή βάση ώστε το ταξίδι των παιδιών μας προς τον κόσμο των ενηλίκων να γίνει με ασφάλεια. Προσπαθήστε να θυμάστε πως όλοι περάσαμε από αυτό το στάδιο και πως δε διαρκεί για πάντα! Μη φοβάστε! Εφηβεία είναι και θα περάσει!

Πηγές: http://www.madata.gr, http://www.e-psychology.gr

 

 

Article Hits: {hits}308{/hits}

Pafos 2017

Cyprus Tourism Organisation

Bus Schedule